II SAB/Łd 48/22

Dnia 6 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania skargi; 2. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo do rozpoznania. E.S. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - w formie dokumentu elektronicznego - skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329) - zwanej p.p.s.a., właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Siedziby i obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003r., Nr 72, poz. 652 ze zm.). Podkreślić należy, że wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Powyższe oznacza, że przed dokonaniem oceny dopuszczalności skargi sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpatrzenia danej sprawy. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wychodząc z powyższych przesłanek należy stwierdzić, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. Zauważyć należy, że jak wynika z treści art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j.: Dz. U. z 2021r., poz. 1376) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych. Stosownie do art. 18a ust. 1 tej ustawy, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad realizuje swoje zadania przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Natomiast w myśl art. 18a ust. 2, w skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą, z zastrzeżeniem ust. 3a, oddziały w województwach. Wbrew zatem wskazanemu w skardze Oddziału Ł. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, organu administracji publicznej nie stanowi Dyrektor tego Oddziału. Oddział jest jedynie komórką organizacyjną Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, będącej centralnym urzędem administracji rządowej obsługującym Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (art. 18 ust. 1 i 2 ww. ustawy oraz § 1 i 2 Statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 5 Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 9 lutego 2017r., w sprawie nadania statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad; opubl. Dziennik Urzędowy Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 2017r. nr 6). Wobec powyższego należy przyjąć, iż skarżący wniósł skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Organ ten ma siedzibę w W. W takiej sytuacji, stosownie do § 1 pkt 13 powołanego wyżej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. E.S.