II SAB/Łd 50/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Tomasz Furmanek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Wójta Gminy A. w sprawie z wniosku L. J. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. L. A. wniósł w dniu [...] o wydanie decyzji uwłaszczeniowej w stosunku do działki o nr ewid. 342/1, położonej w A. przy ul. A [...], na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz.U. Nr 113, poz. 1209). Pismo zostało skierowane do Urzędu Gminy w A. Wnioskodawca podał, że jest użytkownikiem wieczystym przedmiotowej działki od [...]. Pismem z dnia 26 sierpnia 2003 roku Wójt Gminy A. poinformował L.J., że wyżej opisany wniosek nie może być rozpatrzony w terminie określonym w art. 35 k.p.a. z uwagi na brak przepisów wykonawczych do ustawy z dnia 26 lipca 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. W dniu 11 września 2003 roku L.J. wniósł o przyspieszenie rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedzi Wójt Gminy A. poinformował wnioskodawcę o dalszym braku przepisów wykonawczych do wyżej wymienionej ustawy. L. A. pismem z dnia 12 lipca 2006 roku wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. zażalenie na bezczynność Wójta Gminy A., wskazując na niezałatwienie wniosku z dnia [...] w terminie wynikającym z art. 35 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., postanowieniem Nr [...] z dnia [...], uznało zażalenie L.J. na bezczynność organu I instancji za nieuzasadnione. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż wniosek z dnia [...] nie mógł być załatwiony w terminie wynikającym z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego z powodów, o których L. A. był informowany. Organ administracji wyjaśnił również, iż w dniu 13 października 2005 roku weszła w życie ustawa z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459), zgodnie z którą utraciła moc ustawa z dnia 26 lipca 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. W tym stanie rzeczy wniosek L. A. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zachowuje swoją aktualność, z tym że strona winna wyrazić wolę wydania stosownej decyzji. Pismem z dnia 25 września 2006 roku L. A. zwrócił się do Wójta Gminy A. o dokonanie uwłaszczenia działki położonej w A. przy ul. A [...]. W odpowiedzi na powyższe pismo Wójt Gminy A. wezwał L. A. do pisemnego potwierdzenia woli przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na warunkach wynikających z ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, tj. przy odpłatności w kwocie 1.742 złotych (kwota ta uwzględnia zastosowanie bonifikaty ustalonej uchwałą Rady Gminy A. Nr [...] z dnia [...]). W dniu 11 października 2006 roku L. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Wójta Gminy A., skargę na bezczynność Wójta Gminy A., w którym podniósł, że przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności winno być dokonane w 2003 roku. W odpowiedzi na skargę wójt gminy A. wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż wniosek L. A. nie mógł być załatwiony w terminie z uwagi na brak przepisów wykonawczych do ustawy z dnia 26 lipca 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Podczas rozprawy w dniu 2 lutego 2007 roku skarżący poparł skargę i oświadczył, że decyzja nie została wydana. Pełnomocnik organu administracji wniósł o oddalenie skargi oraz wskazał, że sprawa jest w toku, a ostatnimi czynnościami w sprawie podjętymi przez organ administracji było sporządzenie w dniu 11 sierpnia 2006 roku operatu szacunkowego oraz powiadomienie skarżącego w październiku 2006 roku o wysokości obowiązującej opłaty. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie do złożenia oświadczenia w przedmiocie woli uiszczenia opłaty. Decyzją z dnia [...] (znak: [...]) Wójt Gminy A. orzekł o: przekształceniu w prawo własności przysługującego L. J. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości wykorzystywanej na cele mieszkaniowe, położonej w A. przy ul. A. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 342/1, obręb [...]., o powierzchni 573 m2, dla której Sąd Rejonowy dla Ł.- Ś. w Ł. Wydział [...] Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą KW [...], ustalił cenę prawa własności nieruchomości w wysokości [...], ustalił wartość prawa użytkowania wieczystego nieruchomości na kwotę [...] i zaliczył tą kwotę na poczet ceny nieruchomości, udzielił bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, pomniejszonej o wartość użytkowania wieczystego, w wysokości 74%, ustalił opłatę za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości wykorzystywanej na cele mieszkaniowe w wysokości [...]. Pismem z dnia 7 lutego 2007 roku Wójt Gminy A. wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na wydanie decyzji w sprawie. Podczas rozprawy w dniu 5 kwietnia 2007 roku L. A. w całości podtrzymał zarzuty podniesione w skardze i oświadczył, że jego intencją było zobowiązanie organu przez Sąd do wydania rozstrzygnięcia w trybie ustawy obowiązującej w dacie złożenia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi należało umorzyć. Na wstępie należy zaznaczyć, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny uprawniony jest wyłącznie do kontroli legalności aktów administracyjnych, co oznacza, że Sąd nie orzeka merytorycznie w sprawie administracyjnej, a jedynie bada zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.". W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach m.in. decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie w sprawie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Oznacza to, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga na bezczynność organu administracji odnosić się zatem może do spraw, w których w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył postępowania w terminie wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu wyłącznie ochronę strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny stwierdzając bezczynność organu administracji zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 p.p.s.a.). Sąd może zatem orzec jedynie o obowiązku rozstrzygnięcia w sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia. Z tego względu nie mogło zostać uwzględnione żądanie skarżącego, sprowadzające się do nakazania Wójtowi Gminy A. wydania decyzji na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, czyli w dniu [...]. Istotnym jest, iż uzyskanie orzeczenia Sądu, w którym organ zostanie zobowiązany do rozstrzygnięcia sprawy w określonym terminie możliwe jest jedynie w przypadku, w którym organ ten pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd. Jeśli do czasu wydania wyroku przez Sąd sprawa zostanie rozpatrzona wyznaczanie takiego terminu jest bezcelowe, a co za tym idzie postępowanie sądowoadministracyjne jest bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją Sąd miał do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Wójt Gminy A. do momentu wniesienia przez L. A. skargi na jego bezczynność w przedmiocie decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie wydał przedmiotowego rozstrzygnięcia. Stosowną decyzję wydał dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego, tj. w dniu [...]. Zatem, ponieważ organ administracji obecnie nie pozostaje w bezczynności nie ma podstaw prawnych do wydania orzeczenia, bowiem celem pozytywnego orzeczenia w sprawie ze skargi na bezczynność jest mobilizacja organu administracji do wydania rozstrzygnięcia w sprawie przez wyznaczanie odpowiedniego terminu do wydania aktu., a cel ten został osiągnięty – organ wydał decyzję w dniu [...]. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.