II SAB/Łd 53/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Zarządu Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2011r. w sprawie ze skargi L. C. na bezczynność Zarządu Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2011r. o rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania. II SAB/Łd 53/11 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 września 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę L. C. na bezczynność Zarządu Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 30 września 2011r. wpłynął wniosek pełnomocnika Zarządu Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej A w Ł. o uzupełnienie postanowienia Sądu z dnia 9 września 2011r. o rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jak stanowi natomiast § 2 przywoływanej normy, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie w myśl art. 166 p.p.s.a. uregulowanie powyższe ma zastosowanie w przypadku postanowień. Z kolei zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy czym w art. 200 p.p.s.a. wskazano, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 §3 (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Z przywołanych unormowań wynika, iż postępowanie sądowoadministracyjne charakteryzuje się ograniczoną odpowiedzialnością za wynik tegoż postępowania. Zwrot kosztów postępowania może zatem nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona lub postępowanie umorzone z przyczyny o jakiej mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, iż nie jest możliwe zasądzanie kosztów postępowania od skarżącego na rzecz organu, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi. Zasadą jest, że każda ze stron ponosi koszty związane ze swym działaniem lub udziałem w sprawie, dopiero na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pojawia się zasada odpowiedzialności finansowej za wynik postępowania. Wówczas to obowiązek zwrotu kosztów postępowania nakładany jest na stronę, która przegrała i to bez względu czy będzie to strona skarżąca, czy organ. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.