II SAB/Łd 53/22

PostanowienieWSA w Łodzi2022-10-26

Skład orzekający: Tomasz Porczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sporządzona osobiście przez stronę, która nie jest adwokatem ani radcą prawnym, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 175 § 1 PPSA, musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro skarżący wniósł skargę kasacyjną osobiście, nie spełniając wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego", skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z.S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 53/21, które odrzuciło jego skargę na bezczynność Miasta Łódź – Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania charakteru pisma, a następnie uznał je za skargę kasacyjną. Skarżący nie uzupełnił braków pisma.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 października 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2022 roku, sygn. akt II SAB/Łd 53/21 w sprawie ze skargi Z.S. na bezczynność Miasta Łódź – Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. dc Postanowieniem z 11 maja 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 53/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Z.S. na bezczynność Miasta Łódź – Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi w przedmiocie przyznania świadczenia pieniężnego. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 20 maja 2022 r. W ustawowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wniósł do Sądu pismo z 23 maja 2022 r., do którego załączył kserokopię ww. postanowienia z 11 maja 2022 r. Na podstawie zarządzenia z 3 czerwca 2022 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania charakteru pisma z 23 maja 2022 r. w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że pismo stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 maja 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 53/22. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 8 czerwca 2022 r., jednak pozostało ono bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Zarządzeniem z 25 października 2022 r. uznano, że pismo skarżącego z 23 maja 2022 r. stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 maja 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 53/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 w zw. z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w ustawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarżący wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 maja 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 53/22 został pouczony o sposobie i terminie do jego zaskarżenia skargą kasacyjną. W pouczeniu tym wyraźnie wskazano, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Nie ulega zatem wątpliwości, że wniesiona przez skarżącego skarga kasacyjna nie spełnia wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., bowiem nie została ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Z tych względów sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a orzekł, jak w postanowieniu. dc

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło