II SAB/Łd 54/08

Dnia 15 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. i S. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie złożonego wniosku o legalizację budowy dwóch budynków gospodarczych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym S. C. i J. C. solidarnie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem wpisu od skargi, zaksięgowanego w dniu 19 września 2008 roku pod pozycją [...]. ls W dniu 9 sierpnia 2008 roku J. i S. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie złożonego wniosku o legalizację budowy dwóch budynków gospodarczych. Zarządzeniami z dnia 5 i 8 września 2008 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżących odpowiednio do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż wyczerpali środek zaskarżenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., przez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., cytowanej dalej jako k.p.a.) oraz poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych oraz – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący otrzymali w dniu 15 września 2008 roku. W dniu 17 września 2008 roku skarżący uiścili wpis od skargi. Pomimo upływu terminu nałożonego zarządzeniem z dnia 5 września 2008 roku skarżący nie wykazali, iż wyczerpali środek zaskarżenia na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., przez złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Na wstępie wskazać należy, iż merytoryczne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny poprzedza zawsze kontrola dopuszczalności wniesionej skargi. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia jest związane z zakresem działania sądów administracyjnych, które zostały powołane do kontroli legalności administracji publicznej. W tym kontekście wskazać należy, iż w myśl art. 52 § p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie złożonego wniosku o legalizację budowy dwóch budynków gospodarczych. Bezczynność organu administracji jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (pkt 1 przywołanego przepisu) jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W sytuacji gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący zatem w myśl przywołanego powyżej art. 37 § 1 K.p.a. winni przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący jednak nie wykazali, iż złożyli zażalenie na niezałatwienia sprawy w terminie, do organu administracji wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 należało skargę odrzucić. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu od skargi. A.K.