II SAB/Łd 54/17

Dnia 27 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej adw. M. W. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu w sprawie ze skargi J. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w wysokości 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług na rzecz adwokata M. W. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A 20 lok. 42. AC Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zasądzając pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 czerwca 2017 r. W dniu 20 czerwca 2017 r. (data nadania 16 czerwca 2017 r.) do tut. sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, z załączeniem opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia i oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu sąd miał na uwadze treść uzasadnienia uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. II FPS 4/12 (publikowana na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl), według której skoro rozporządzenie wykonawcze nie zawiera wszystkich czynności procesowych, dających podstawę do przyznania wynagrodzenia ustanowionemu przez stronę pełnomocnikowi, pełnomocnikowi temu należy przyznać wynagrodzenie na podstawie stawki opłat przewidzianej w rozporządzeniu dla czynności o najbardziej zbliżonym rodzaju. O tym co stanowi niezbędny koszt postępowania strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika rozstrzyga w sposób wyczerpujący art. 205 § 2 p.p.s.a. Niezbędnym kosztem postępowania jest, zgodnie z tym przepisem, wynagrodzenie pełnomocnika, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, wydatki jednego pełnomocnika, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Art. 205 § 2 p.p.s.a. nie określa jakie czynności wykonywane przez pełnomocnika stanowią podstawę jego wynagrodzenia i w powołanej wyżej uchwale przyjęto, zgodnie z regułami języka polskiego, że wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika to nic innego jak zaplata za pracę jaką wykonał ten pełnomocnik na rzecz strony w ramach stosunku pełnomocnictwa. Natomiast zasady ustalania wysokości tego wynagrodzenia oraz tryb przyznawania i sposób wypłacania, zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., określają przepisy rozporządzeń wykonawczych. W związku z powyższym brak stosownej regulacji ogólnej w rozporządzeniu, nie oznacza, że pełnomocnikowi z urzędu nie należy się oplata za czynność niewyszczególnioną w rozporządzeniu, a która to czynność wiąże się z niezbędnym kosztem postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując kwestię podstawy do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną uznał, że "Tego rodzaju lukę extra legem należy wypełnić w drodze wnioskowania przez analogię i przyjąć, że za taką czynność przysługuje oplata według stawki za czynność o najbardziej zbliżonym rodzaju." W niniejszej sprawie zwrócić należy uwagę, że postanowienie o odrzuceniu skargi wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (z uwagi na wniesienie skargi w sprawie objętej skargą pomiędzy tymi samymi stronami która jest już w toku) jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Przed nowelizacją ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 9 kwietnia 2015 r. od każdego postanowienia o odrzuceniu skargi przysługiwała skarga kasacyjna (art. 173 p.p.s.a w brzmieniu obowiązującym do 15 sierpnia 2015 r.). Od chwili wejścia w życie ustawy zmieniającej, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, ale z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 p.p.s.a. w nowym brzmieniu, na postanowienie o odrzuceniu skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Taki właśnie środek zaskarżenia przysługiwał od wydanego w dniu [...] postanowienia. Opinia o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienia kończące postępowanie w sprawie, najbardziej zbliżona jest rodzajowo do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i odzwierciedla ona nakład pracy ustanowionego pełnomocnika z urzędu, a dla strony, której pomoc została przyznana stanowi pisemne przedstawienie stanowiska prawnika – profesjonalisty, który reprezentuje jej interes, na temat wydanego przez sąd rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie wyznaczony adwokat sporządził i wniósł do sądu opinię prawną w przedmiocie braku podstaw do sporządzenia i wniesienia zażalenia. Należy zatem uznać, że profesjonalna pomoc prawna została skarżącemu realnie udzielona tzn. pełnomocnik udzielił pomocy prawnej w rozumieniu art. 250 p.p.s.a. i art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1999) i powinien otrzymać za to stosowne wynagrodzenie. Uwzględniając zatem wniosek, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714) w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i § 4, orzeczono jak w postanowieniu. AC