II SAB/Łd 56/08

Dnia 25 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Protokolant Lidia Porczyńska, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie budynku mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. LS Pismem z dnia 6 listopada 2006 r. A. P. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o przeprowadzenie kontroli nieruchomości znajdującej się w P. przy ul. A 59, należącej do A. i B. L. w celu ustalenia, czy budynek mieszkalny usytuowany na tej nieruchomości został wybudowany w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę, czy posiada odbiór techniczny oraz o sprawdzenie legalności wykonanych przyłączy energetycznego, wodociągowego, gazowego i telefonicznego. W dniu 15 stycznia 2007 r. A. P. złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. zażalenie na bezczynność organu I instancji w sprawie przeprowadzenia kontroli domu położonego na nieruchomości w P. przy ul. A 59. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. wyznaczył PINB w P. termin załatwienia niniejszej sprawy do dnia 8 kwietnia 2007 r. W dniu 23 kwietnia 2007 r. A. P. za pośrednictwem organu I instancji wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., żądając zobowiązania organu do wydania decyzji w sprawie budynku mieszkalnego oraz zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W dniu 22 maja 2007 r. organ I instancji przeprowadził oględziny stanu technicznego zabudowy znajdującej się na nieruchomości A. i B. L., położonej w P. przy ul. A 59, zaś w dniu 27 maja 2008 r. dokonał oględzin stanu technicznego spornego budynku mieszkalnego. Decyzją z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu z urzędu sprawy budowy i stanu technicznego budynku mieszkalnego usytuowanego jak wyżej wskazano, umorzył postępowanie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W jej uzasadnieniu organ wskazał między innymi, że A. P. nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Pismem z dnia 29 maja 2008 r. PINB w P. poinformował A. P. o przeprowadzeniu postępowania w sprawie budowy i stanu technicznego budynku mieszkalnego na działce przy ul. A 59 w P., podnosząc, iż na podstawie art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 28 k.p.a. nie przysługuje mu przymiot strony w przedmiotowym postępowania. Podkreślił przy tym, iż z uwagi na fakt, że budynek znajduje się w dobrym stanie technicznym i został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę, decyzją z dnia [...] nr [...] umorzono postępowanie administracyjne z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Prawomocnym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SO/Łd 6/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpatrzeniu wniosku A. P. wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywnę za nieprzekazanie do WSA przedmiotowej skargi A. P. z dnia 23 kwietnia 2007 r. na bezczynność PINB w P.. W nadesłanej w dniu 11 września 2008 r. odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - z uwagi na jego bezprzedmiotowość, podnosząc, iż sprawa została rozstrzygnięta decyzją z dnia [...] nr [...]. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 14 października 2008 r. A. P. został wezwany do wypowiedzenia się w zakreślonym terminie, czy w związku z wydaną przez PINB w P. wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] nr [...] o umorzeniu postępowania nadal popiera skargę na bezczynność tego organu, czy też cofa skargę. W odpowiedzi na pismo A. P. podniósł, iż podtrzymuje skargę, bowiem organ I instancji prowadził postępowanie administracyjne i wydał decyzję bez jego udziału. Takie samo stanowisko zajął na rozprawie sądowej w dniu 25 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Powyższe oznacza, że Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny odpowiada przepisom prawa materialnego i formalnego. W przypadku zaś, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy, Sąd kontroluje, czy organ faktycznie pozostaje bezczynny, mimo, iż winien wydać w konkretnej sprawie i w zakreślonym prawem terminie akt administracyjny (decyzję, postanowienie – art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy), bądź też podjąć czynność z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy). W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, że w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. W rozumieniu art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki ( § 1). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania ( § 3). Stosownie zaś do treści art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia ( § 1). W rozpoznawanej sprawie niewątpliwym jest, iż A. P. wykorzystał tryb, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., wobec czego jego skarga do sądu była dopuszczalna. Analiza akt wskazuje ponadto, iż organ w niniejszej sprawie działał opieszale, z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego dotyczących terminów załatwiania spraw. Mimo to - w chwili orzekania - brak jest podstaw do uwzględnienia skargi z uwagi na fakt wydania przez PINB w P. decyzji z dnia [...] nr [...], który czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Zgodnie bowiem z art. 149 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wydanie przez organ, nawet z naruszeniem przepisów art. 35 i 36 k.p.a., decyzji z dnia [...]., której legalności Sąd nie bada w niniejszym postępowaniu, powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na to, że stało się ono bezprzedmiotowe. Sąd czyni to w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. dodatkowo np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008r. sygn. II FSK 880/07 – LEX nr 477373 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. sygn. I OPS 6/08 – LEX nr 463487 ). Na zakończenie Sąd jedynie zwraca uwagę, iż zarzut podnoszony przez A. P., że organ pominął go w toku prowadzonego postępowania i nie doręczył mu odpisu wydanej przez siebie decyzji z dnia [...], mógł ewentualnie stanowić podstawę, przy zachowaniu innych ustawowych przesłanek, do zainicjowania np. postępowania nadzwyczajnego – wznowieniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zarzut ten, z przyczyn wskazanych wyżej, nie ma jednak skuteczności w toku przedmiotowej sprawy. Reasumując, orzeczono jak wyżej. LS