II SAB/Łd 56/10

Dnia 21 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. a.bł. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 roku zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż pełnomocnik strony skarżącej oraz organ zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania w trybie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 130 § 1 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Zgodnie z powołanym przepisem sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Okres trzech lat jest liczony od daty wydania postanowienia, a nie od daty jego uprawomocnienia. Umorzenie postępowania w tych wypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej trzech lat. Postanowienie o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem trzech lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu. W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, iż sąd postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 roku zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne uwzględniając zgodny wniosek stron. Tym samym podstawą prawną zawieszenia postępowania był przepis art. 126 p.p.s.a. Nie jest również wątpliwe, że od momentu zawieszenia postępowania minęły ponad 3 lata, a żadna ze stron nie wniosła o podjęcie postępowania, co obliguje sąd do zastosowania normy z art. 130 p.p.s.a., czyli umorzenia postępowania. W tej sytuacji sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 130 p.p.s.a. a.bł.