II SAB/Łd 59/10

PostanowienieWSA w Łodzi2010-12-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie wykazała wyczerpania środków zaskarżenia poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wykaże, że przed jej wniesieniem wyczerpała środki zaskarżenia, w tym przypadku poprzez złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi. Cofnięcie skargi po jej wniesieniu nie może doprowadzić do umorzenia postępowania, jeśli postępowanie nie zostało skutecznie wszczęte z powodu niedopuszczalności skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zwrotu nieruchomości. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że przed złożeniem skargi wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność. Strona poinformowała, że nie podtrzymuje skargi, nie usuwając jednak wskazanych braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 28 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S., I. P., Ł. P. i A. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji w związku ze złożeniem odwołania od decyzji dotyczącej zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wpłynęła skarga Z. S., I. P., Ł. P. i A. P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji w związku ze złożeniem odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] roku (znak: [...]) dotyczącej zwrotu nieruchomości, oznaczonej jako działki nr 40/3, 142/166, nr 142/170, położonej w Ł. przy ul. R.163. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, strona wystąpiła do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Jednocześnie Sąd wezwał do wypowiedzenia się, czy wobec wydania przez Wojewodę [....] decyzji z dnia [...] roku, znak: [...], strona podtrzymuje powyższą skargę. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 10 grudnia 2010 roku, pismem z dnia 13 grudnia 2010 roku strona powiadomiła, iż nie podtrzymuje skargi. Strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi Z. S., I. P., Ł. P. i A. P. jest bezczynność Wojewody [...] polegająca na zaniechaniu wydania decyzji w postępowaniu odwoławczym. W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowani byli wystąpić z zażaleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Skoro jednak skarżący nie wykazali, iż wyczerpali środki zaskarżenia przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, to skargę Z. S., I. P., Ł. P. i A. P. uznać należy uznać za wniesioną nieskutecznie. Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji podkreślenia wymaga, iż cofnięcie skargi dokonane pismem z dnia 13 grudnia 2010 roku nie mogło doprowadzić do umorzenia postępowania sądowodoadministracyjnego. Wyjaśnić należy, iż umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym jest możliwe dopiero po skutecznym wszczęciu tegoż postępowania, do czego jednak nie doszło w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. m.ch.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło