II SAB/Łd 61/10

Dnia 30 maja 2011 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z.L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2009 r., sygn. akt II SAB/Łd 31/09 na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Ł. w przedmiocie samowolnie wykonanych robót budowlanych postanawia: przyznać radcy prawnemu A.A., prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy ul. A., kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej i nakazać wypłacenie powyższej kwoty radcy prawnemu A.A. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. AG Postanowieniem z dnia 11 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną Z.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 marca 2011 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. W dniu 18 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącej, ustanowiony z urzędu, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia, oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości ani w części. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 157, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.Nr 163 poz. 1349). Ustaloną w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia kwotę wynagrodzenia, przewidzianą dla czynności polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, uznać należy za adekwatną także w przypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. O wysokości wynagrodzenia orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG