II SAB/Łd 64/08

Dnia 13 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w osobie: Sędziego NSA Tomasza Zbrojewskiego po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M.W. i A.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie zgodności z prawem robót budowlanych p o s t a n a w i a. odrzucić skargę kasacyjną. AG Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie zgodności z prawem robót budowlanych z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. W dniu 11 lutego 2009 roku skarżący M.W. oraz uczestniczka postępowania A.W. złożyli osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z treścią art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być co do zasady sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Jak zatem wynika z powyższych przepisów, skargi kasacyjnej nie może sporządzić strona, gdyż uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty w przepisach wymienione. Wymóg ten, zwany powszechnie przymusem adwokackim ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy też rzecznika patentowego można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2004 roku o sygn. akt GSK 750/04). Przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej, których niezachowanie grozi jej odrzuceniem bez merytorycznego rozpoznania (vide: B. Gruszczyński [w]: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 416). W konsekwencji należy uznać, iż skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę, która nie posiada statusu adwokata, radcy prawnego, a także osoby wskazanej w treści art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. jest niedopuszczalna, a brak w tej postaci nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2004 roku o sygn. akt FZ 308/04). Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu AG