II SAB/Łd 64/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B.A. II SAB/Łd 64/13 UZASADNIENIE W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga E. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 15 maja 2013r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru strona skarżąca odebrała wezwanie do uzupełnienia powyższego braku w dniu 23 maja 2013r., jednakże wpisu sądowego nie uiściła. W piśmie z dnia 29 maja 2013r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę na bezczynność organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 220 §1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Czyniąc zadość powyższym wymaganiom prawnym strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi, wezwanie Sądu pozostawiła bez odpowiedzi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Nie umknęło przy tym uwadze Sądu, iż w piśmie z dnia 29 maja 2013r. skarżąca E. Ł. oświadczył, iż cofa skargę na bezczynność organu. Niemniej jednak aby cofnięcie skargi uznać za skuteczne skarga wcześniej musiałby być dopuszczalna. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy była dopuszczalna, a przez to wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Jeśli od skargi nie został uiszczony należny wpis więc w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008r., I OSK 1829/07; postanowienie WSA w Opolu z dnia 8 marca 2010r., I SA/Op 79/10; postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 18 maja 2010r., II SA/Bk 215/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. B.A.