II SAB/Łd 65/12
PostanowienieWSA w Łodzi2012-07-27
Skład orzekający: Tomasz Zbrojewski, Anna Stępień, Jolanta Rosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie niepodjęcia czynności egzekucyjnych jest dopuszczalna przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji w zakresie niepodejmowania czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych nie jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym. W takich przypadkach ustawodawca przewidział szczególny tryb odwoławczy do organu wyższego stopnia, a dopiero skarga na postanowienia tego organu jest rozpoznawana przez sąd administracyjny.Stan faktyczny
Skarżąca E. K. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w związku z niewykonaniem przez J. M. i J. M. przebudowy budynku gospodarczego oraz brakiem podjęcia czynności egzekucyjnych przez organ. Organ wydał decyzję nakazującą przebudowę, która została utrzymana w mocy przez organ wyższego stopnia. Pomimo upływu terminów, zobowiązani nie wykonali obowiązku, a organ nie podjął skutecznych działań egzekucyjnych. Skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wszczęcia egzekucji.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. oraz zwrócił skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2012 roku sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie egzekucji dotyczącej przebudowy budynku gospodarczego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej E. K. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 maja 2012 roku pod pozycją [...].
E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie niewykonania przez J. M. i J. M. przebudowy budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...],w Z 10, w gminie. R.
Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005r., Nr 229 poz. 1954 ze zm.), poprzez niepodejmowanie czynności mających na celu wyegzekwowanie od w/w osób obowiązku wykonania przebudowy budynku gospodarczego na wskazanej działce. Wniosła nadto o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do wszczęcia w terminie 1 miesiąca egzekucji w celu wykonania decyzji [...] wydanej w dniu [...] przez tenże organ w drodze wykonania zastępczego, poprzez zlecenie jej wykonania wybranej osobie na koszt zobowiązanych oraz wezwanie zobowiązanych do wpłacenia w oznaczonym terminie zaliczki na koszty wykonania zastępczego.
Uzasadniając skargę wyjaśniła, że w/w decyzją nr [...] wydaną dnia [...] organ zobowiązał J. M. i J. M. do wykonania w terminie do dnia 15 września 2009r. przebudowy budynku gospodarczego usytuowanego na wskazanej działce, poprzez wybudowanie nowej ściany o parametrach ściany oddzielenia przeciwpożarowego w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiada o długości 6,48 m zakończonej ogniomurem, rozebranie części szczytowej tak, aby długość jej wynosiła 4,0 m i powiązana była z nową ścianą od strony granicy, zadaszenie całości z zapewnieniem odprowadzania wód opadowych na własną działkę (spadek w kierunku własnej posesji). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją nr [...] z dnia [...] wydaną przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., a zatem wynikający z niej obowiązek winien być, w ocenie skarżącej, wykonany w ostatecznym terminie wynikającym do dnia 15 września 2009r.
Dalej skarżąca podniosła zarzut, iż mimo upływu zakreślonego terminu, zobowiązani dobrowolnie nie wykonali przebudowy budynku gospodarczego, a nadto bezskuteczny upływ terminu nie spowodował jakiejkolwiek reakcji ze strony Powiatowego Organu Nadzoru Budowlanego w P., który po dniu 15 września 2009r. nie podjął żadnych czynności mających na celu wyegzekwowanie nałożonego obowiązku.
Skarżąca wskazała iż w celu zobligowania organu do działania, pismem z dnia 25 lutego 2010r. zwróciła się do PINB o podjęcie stosownych działań, jednakże wniosek ten nie został uwzględniony.
E. K. wskazała ponadto, iż wniosła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do organu wyższego stopnia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uznał skargę za uzasadnioną i postanowieniem z dnia [...] zobowiązał PINB do podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w sprawie wykonania obowiązku nałożonego decyzją nr [...] w terminie do dnia 20 maja 2010r. Pomimo upływu tego terminu w dalszym ciągu obowiązek ten nie został jednak wykonany.
Ponownie skarżąca wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ze skargą na bezczynność PINB, jednakże organ odwoławczy uznał, że skoro wyznaczył już Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dodatkowy termin na podjęcie czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w sprawie wykonania obowiązku nałożonego decyzją nr [...], to skarżącej przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Zdaniem skarżącej, PINB - będąc jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym - nie wypełnił swoich podstawowych obowiązków, tj. nie wezwał zobowiązanych do wykonania obowiązku objętego decyzją; nie nałożył na zobowiązanych grzywny w celu przymuszenia; nie wydał tytułu wykonawczego; nie wszczął z urzędu postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie obowiązku wynikającego z decyzji [...] z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu, po przytoczeniu dotychczasowego przebiegu postępowania, organ wyjaśnił, iż państwa K. w dnia 29 marca 2010r. wnieśli skargę na bezczynność PINB.
Organ wskazał, jakie czynności były podejmowane w toku prowadzonego postępowania.
Podniósł, iż postanowieniem nr [...] z dnia [...], utrzymanym w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...], nałożono na J. i J. M. grzywnę celem przymuszenia. Następnie w dniu 26 września 2011r. przeprowadzono ponownie kontrolę nieruchomości nr [...] w Z. 10 i stwierdzono, że zobowiązani nie przystąpili do wykonania obowiązku. Ponadto nie wpłacili grzywny w celu przymuszenia. Wobec powyższego organ wystąpił z wnioskiem do Urzędu Skarbowego w P. o wszczęcie egzekucji należności pieniężnych w stosunku do zobowiązanych określonych w tytule wykonawczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Skarga - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. nr 270), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w przypadkach przewidzianych w art. 3 § 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 skarga na bezczynność organów przysługuje w przypadkach określonych w pkt 1-4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którymi, skarga przysługuje na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W sprawie niniejszej skarżąca wskazuje, że organ nie podejmuje czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 20 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), organem egzekucyjnym w niniejszej sprawie jest podmiot będący jednocześnie wierzycielem - w przedmiotowej sprawie jest to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P.
Z kolei art. 6 owej ustawy stanowi, iż w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych ( § 1 ). Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (§ 1 a).
Natomiast z treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, iż skarga na bezczynność organu przysługuje jedynie w sytuacji, gdy jest on zobligowany do wydania aktów z zakresu administracji publicznej, o których jest mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym postanowień w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Terminy załatwiania spraw administracyjnych uregulowane są w art. 35 k.p.a., a zgodnie z art. 52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, warunkiem wniesienia do sądu skargi na bezczynność organu jest wniesienie zażalenia, o którym jest mowa w art. 37 k.p.a.
Przepis art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewiduje szczególne, w stosunku do k.p.a., uregulowanie bezczynności organu w podjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych i wskazuje środek przysługujący w przypadku takiej bezczynności, jakim jest skarga do organu wyższego stopnia. Zgodnie zatem z art. 18 tej ustawy, do bezczynności organu w tym zakresie nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. i konsekwentnie stronie nie przysługuje w oparciu o art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na bezczynność organu egzekucyjnego pierwszej instancji, polegającą na niepodejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych.
Konkludując, Sąd jest wyłączony w sprawach bezczynności w zakresie uregulowanym w art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem, że Sąd będzie właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia oddalające skargi opisane w art. 6 § 1a tejże ustawy (ewentualnie na bezczynność organów wyższego stopnia w tym przedmiocie).
Dodatkowo wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga w postępowaniu egzekucyjnym, przysługuje jedynie na postanowienia, od których przysługuje zażalenie, a skarżąca nie wskazała żadnego postanowienia, z którego wydaniem organ jest w bezczynności.
Jednakże należy podkreślić, iż w myśl art. 6 § 1 a na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie ( § 1 a).
Powyższa regulacja wprowadza szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym, tj. podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony, wnosi skargę na bezczynność do organu wyższego stopnia, który ma obowiązek ustosunkować się ( w formie postanowienia ) do skargi na bezczynność.
Jeśli zaś, w ocenie strony, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchyla się od obowiązku wydania takiego postanowienia, stronie służy skarga na bezczynność tego organu do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie przewidzianym art. 37 k.p.a.
Konkludując, Sąd jest wyłączony w sprawach bezczynności w zakresie uregulowanym w art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem, że sąd będzie właściwy jedynie w sprawach skarg na postanowienia organów wyższego stopnia oddalające skargi opisane w art. 6 § 1a tejże ustawy (ewentualnie na bezczynność organów wyższego stopnia w tym przedmiocie).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.
Mając na uwadze, iż w rozpatrywanej sprawie skarga została odrzucona Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie kwoty uiszczonego wpisu.
m.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło