II SAB/Łd 69/13

Dnia 23 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2013 roku sprawy ze skargi E. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2) zasądzić od Starosty [...] na rzecz E. Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Skargą z dnia 24 kwietnia 2013r. E. Ł. zaskarżyła do sądu administracyjnego bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż wnioskiem z dnia [...], na podstawie art. 2 i 10 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm., powoływana także jako ustawa), zwróciła się do Starosty [...] o udostępnienie jej informacji publicznej na temat obecności symboli religijnych w pomieszczeniach zarządzanych przez władze powiatu [...], reguł prawnych ich umieszczania, usuwania, poszanowania, relacji do symboli państwowych i innych znaków religijnych, jak również ewentualnych prac legislacyjnych związanych z tym tematem. Wobec nieudzielenia przez organ odpowiedzi na ww. wniosek w terminie 14 dni od jego doręczenia skarżąca skierowała do Sądu przedmiotową skargę, wnosząc o zobowiązanie organu do rozpoznania jej wniosku z dnia [...] w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż w dniu 30 kwietnia 2013r. przesłał skarżącej odpowiedź na jej wniosek z dnia [...]. Organ podniósł, iż co prawda udzielenie odpowiedzi na ww. wniosek nastąpiło po złożeniu przez skarżącą skargi, to jednak nastąpiło to przed przekazaniem tej skargi do sądu administracyjnego, co oznacza, że dalsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe i winno ulec umorzeniu. W piśmie z dnia 18 lipca 2013r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę, oświadczając jednocześnie, że skoro organ przesłał skarżącej spóźnioną odpowiedź na wniosek z dnia [...] to oznacza, że uznał skargę za uzasadnioną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 – w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Istotą skargi na bezczynność jest to, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 P.p.s.a.). Oznacza to, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu ograniczone jest do badania przez Sąd, czy organ miał wynikający z prawa obowiązek udostępnienia informacji publicznej i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 13 ustawy z dnia 6 września 2011r. o udostępnieniu informacji publicznej. Konieczne jest także ustalenie, czy po wytoczeniu skargi nie zaszły przesłanki obligujące do umorzenia postępowania sądowego stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe i przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA 2009/4/63). Takim wykonaniem czynności jest również udostępnienie żądanej informacji publicznej. Takie działanie organu obliguje sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 646/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, jak wynika bowiem z akt sprawy, okolicznością niekwestionowaną przez stronę skarżącą jest, iż na jej wniosek z dnia [...] Starosta [...] udzielił odpowiedzi za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 30 kwietnia 2013r., co potwierdza nadesłany wraz z aktami sprawy wydruk komputerowy, a czego skarżąca nie kwestionowała. Wprawdzie skarżąca słusznie wskazała, iż termin do udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej wynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej upłynął przed złożeniem skargi i jej wpływem do organu, jednakże należy pamiętać, iż sądy administracyjne orzekają biorąc pod uwagę stan faktyczny w czasie wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi. Bezsprzecznie, zobowiązanie organu w takiej sytuacji do podjęcia określonych czynności, do udzielenia żądanej przez stronę skarżącą informacji publicznej byłoby bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Jednocześnie w ocenie Sądu brak podstaw w realiach niniejszej sprawy, aby na podstawie art. 149 P.p.s.a. orzec, iż w bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ uchybił wprawdzie terminowi ustanowionemu w art. 13 u.d.i.p., ale udostępnienie informacji nie nastąpiło ze znaczącym uchybieniem terminu, o którym stanowi art. 13 u.d.i.p. Na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., stosowanego per analogiam, zasądzono na rzecz strony skarżącej zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania, w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu oraz kosztom zastępstwa procesowego. a.bł.