II SAB/Łd 69/21

Dnia 1 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B.A. H. N. wniosła w formie elektronicznej skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga ta - stanowiąca załącznik do przesłanego w formie dokumentu elektronicznego pisma z dnia 23 marca 2021r. zatytułowanego "ZAWIADIMIENIE SKARGA, UG K." – nie została podpisana. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 9 kwietnia 2021r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., zwanej p.p.s.a.) przez nadesłanie podpisanej skargi i poinformowana została przy tym, że skarga z dnia 22 marca 2021r. stanowiąca załącznik do ePisma z dnia 23 marca 2021r. zatytułowanego "ZAWIADOMIENIE" nie została opatrzona podpisem. Jednocześnie skarżąca została pouczona o treści art. 46, art. 47, art. 70 § 1 i § 2 oraz art. 210 § 1 p.p.s.a. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 14 kwietnia 2021r. Termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 21 kwietnia 2021r. Pismem z dnia 31 marca 2021r. zatytułowanym "ZAWIADIMIENIE Wycofanie skargi wniesionej dnia 22 marca 2021r. przeciwko UG K." podpisanym podpisem elektronicznym skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę wniesioną w dniu 22 marca 2021r. przeciwko UG K.. Dodała, iż skargę należy traktować jako bezprzedmiotową, ponieważ udzielono odpowiedzi na jej wniosek o informację publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga zaś powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.). W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ono ponadto zawierać – jak wynika z art. 46 § 2a p.p.s.a. - adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą - stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. - także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.) Wniesiona w tej sprawie elektronicznie jako załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "ZAWIADIMIENIE SKARGA, UG K." skarga nie została podpisana przez skarżącą w sposób wskazany w art. 46 § 2a p.p.s.a. Pomimo wezwania Sądu oraz pouczenia o sposobie podpisania skargi oraz treści wskazanych w wezwaniu przepisów prawa – skarżąca w zakreślonym terminie nie przesłała podpisanej skargi. Ten brak formalny skargi uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Nieuzupełnienie braków formalnych złożonej skargi stanowi bowiem podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków skargi oznacza, że nie mogło również odnieść skutku oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi. Jak bowiem przyjmuje doktryna "strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu" (B. Dauter, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, s. 244). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. B.A.