II SAB/Łd 7/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: p.o. Sędziego WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 25.czerwca 2004r., w Łodzi, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić J. T. ze Skarbu Państwa, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100,00 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu [...], zaksięgowaną pod pozycją [...]. Zarządzeniem z dnia 19.maja 2004r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27.maja 2004r. wezwano ją m.in. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, udzielonego przez skarżącą a złożonego do akt sprawy jedynie w kserokopii, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. (zarządzenie k.1, potwierdzenia odbioru k.13) W dniu 1.czerwca 2004r. pełnomocnik skarżącej złożyła ponownie kserokopię dokumentu pełnomocnictwa, z naklejonymi znakami opłaty skarbowej, która wszakże nie zawierała uwierzytelnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, do których należy m.in. załączenie dokumentu pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem dokumentu tego nie złożył (art. 46 § 3 p.s.a.). Pełnomocnictwo powinno przy tym zawierać podpis mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy i doradca patentowy mogą sami uwierzytelniać odpisy udzielonego im pełnomocnictwa. W rozpoznawanej sprawie do akt złożony został dwukrotnie, powielony metodą kserograficzną, odpis pełnomocnictwa w formie pisemnej z podpisem notarialnie poświadczonym, który nie zawierał uwierzytelnienia. Podkreślić bowiem należy, iż uwierzytelnienie odpisu pełnomocnictwa dokonane być może przez notariusza (art. 96 pkt 1 ustawy z dnia 14.lutego 1991r. Prawo o notariacie (Dz.U. Nr 22, poz. 91 ze zm.)) lub konsula Rzeczypospolitej Polskiej (art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13.lutego 1984r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 9, poz. 34)), przy czym jest czym innym niż dokonywane przez te same podmioty poświadczenie podpisu. Co do zasady art. 37 § 1 p.s.a. nakazuje bowiem sprowadzać autentyczność dokumentu (który powinien zawierać podpis mocodawcy), zaś w razie wątpliwości żądać urzędowego poświadczenia podpisu (także oryginalnego). Kwestia powyższa jest tym istotniejsza, że nienależyte umocowanie pełnomocnika powoduje nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 p.s.a.), może także stanowić podstawę jego wznowienia (art.271 pkt 2 p.s.a.) Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.s.a. i art. 220 § 3 p.s.a. natomiast, skarga podlega odrzuceniu jeżeli skarżący, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, nie uzupełnił jej braków formalnych. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej, prawidłowo wezwana do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa, obowiązku tego nie wykonała, ponownie składając jego kserokopię, przeto na podstawie cytowanych przepisów, orzeczono o odrzuceniu wspomnianego środka zaskarżenia. Po myśli art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.s.a. nakazano zwrot skarżącej uiszczonego przezeń wpisu sądowego.