II SAB/Łd 71/09

Dnia 8 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. i P. P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zwrotu nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 3 września 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B. P. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009r. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na śmierć skarżącego. Postanowieniem z dnia 3 września 2009r. Sąd podjął z urzędu zawieszone postępowanie z udziałem następców prawnych B. P. – L. P. i P.P. W wykonaniu zarządzenia z dnia 30 października 2009r. skarżący wezwani zostali do uzupełnienia braków skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie, iż przed złożeniem skargi do Sądu B. P. wystąpił do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w trybie art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru L. P., w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik syna P. P., przedmiotowe wezwanie odebrała w dniu 9 listopada 2009r. jednakże pozostawiła je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalność wniesienia skargi - art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie bowiem z art. 52 § 1 powołanej ustawy "skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy". Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć zatem sytuację, w której strona wpierw złoży zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Stosownie bowiem do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego "na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia". Zażalenie takie wnosi się bezpośrednio do organu wyższego stopnia i jego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego tego organu. Dopiero po wyczerpaniu tej drogi strona może złożyć skargę do Sądu, ponieważ jedynie wówczas wyczerpie wszelkie przysługujące jej w postępowaniu środki zaskarżenia i wypełni uregulowanie zawarte w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W aktach niniejszej sprawy nie znajduje się dokument, który należałoby uznać za zażalenie złożone w trybie art. 37 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Na wezwanie Sądu skarżący również nie złożyli żadnego dokumentu uzasadniającego stwierdzenie, iż zachowany został tryb postępowania określony w przywoływanej normie prawnej. Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa, niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem – por. postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r., IV SAB 31/97, OSP 1998/10/185. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniony był odrzucić skargę. a.r.