II SAB/Łd 72/16

Dnia 23 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi Redaktora Naczelnego A na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2) oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; 3) umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2016 roku; 4) zasądza od Burmistrza Gminy i Miasta P. na rzecz Redaktora Naczelnego A kwotę 100 (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS W dniu 24 marca 2016 r. Redaktor Naczelny A – G. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. w przedmiocie wniosku z dnia 24 lutego 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącego wydania kserokopii dokumentów i udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 3. W związku z wniesioną skargą jej autor wniósł o: zobowiązanie organu do dokonania czynności - tj. udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej w terminie zakreślonym przez sąd; stwierdzenie czy organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa; na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł, które skarżący dobrowolnie zobowiązuję się przekazać na rzecz Gminnego schroniska dla bezdomnych zwierząt w T.; zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania i zastępstwa procesowego. Odpowiadając na skargę Burmistrz Miasta i Gminy w P. wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami niniejszego postępowania, argumentując, że w dniu 24 lutego 2016 r. Redaktor Naczelny A G. P. zwrócił się o udzielenie informacji publicznej w zakresie: "1. Kserokopii umów wraz ze wszystkimi aneksami między Urzędem Gminy w P. (burmistrzem), a firmą B; 2. Kserokopii wpłat (faktury, dowody przelewów) dokonywane na rzecz byłego ciepłownika (czyt. firma B) przez cały okres obowiązywania umowy (umów); 3. Kto podjął decyzję o likwidacji trzech kotłowni na terenie miasta P. W załączeniu poproszę obmiary kubatur budynków wraz z audytami każdego, jeśli takie dokumenty są sporządzone; 4. Kserokopii protokołów przekazania firmie B kotłowni w P. wraz protokołami odbiorczymi; 5. Kserokopii umów zawartych przez Urząd Gminy i Miasta w P. (burmistrza), a firmą C z K.; 6. Kserokopii protokołów przekazania firmie C budynków kotłowni." W dniu 8 marca 2016 r. - mając na uwadze konieczność rozważenie natury danych żądanych we wniosku i ich skutków na płaszczyźnie ochrony innych wartości niż dostęp do informacji publicznej (wskazane przez wnioskodawcę informacje w zakresie punktów: 1, 2, 4, 5 i 6 stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa) - Burmistrz Gminy i Miasta w P. zawiadomił wnioskodawcę, że postępowanie o udzielenie informacji publicznej nie może zostać rozpatrzone w ustawowym terminie oraz wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia 9 kwietnia 2016 r. W dniu 18 marca 2016 r. organ poinformował B Spółka jawna z siedzibą w R. i C Sp. z.o.o. z siedzibą w K., że żądane przez wnioskodawcę informacje w zakresie punktów: 1, 2, 4, 5 i 6 stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa oraz zwrócił się z pytaniem, czy wyżej wymienione spółki rezygnują z przysługującego im prawa i wyrażają zgodę na udostępnienie żądanych przez wnioskodawcę informacji. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 29 marca 2016 r. B Spółka jawna z siedzibą w R. oświadczyła, że nie wyraża zgody na udzielenie informacji zawartych we wniosku z dnia 24 lutego 2016 r., zaś pismem z dnia 1 kwietnia 2016 r. C Spółka z o.o. z siedzibą w K. oświadczyła, że nie wyraża zgody na udzielenie informacji zawartych we wniosku z dnia 24 lutego 2016 r. podkreślając, że warunki handlowe są wynikiem indywidualnych negocjacji pomiędzy stronami, a ich upublicznienie stanowi naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa i łączącej strony umowy. W dniu [...] kwietnia 2016 r. organ udzielił informacji w zakresie punktu 3 wniosku z dnia 24 lutego 2016 r. W tym też dniu działając na podstawie art. 104 § 1 K.p.a. w związku z art. 5 ust. 2 w związku z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 z późn. zm.) wydał decyzję o odmowie udzielenia informacji w zakresie punktów: 1, 2, 4, 5 i 6 wyżej wymienionego wniosku. Wobec powyższego skarga na bezczynność jest niezasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi Redaktora Naczelnego A – G. P. jest bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta P. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm.), przywoływanej dalej w skrócie jako "u.d.i.p.". Zgodnie z treścią art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych, podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok z dnia 7 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 2445/11 - Lex nr 1264728). Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że według art. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. nr 5, poz. 24 ze zm.) w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198). W przekonaniu sądu, Burmistrz Gminy i Miasta P. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., jeśli tylko ją posiada. Nadto kserokopie dokumentów, których udostępnienia domagał się skarżący oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie postawione we wniosku z dnia 24 lutego 2016 r. dotyczą niewątpliwie informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c i lit. f i pkt 5 lit. c u.d.i.p. oraz art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Stosownie do treści art. 7 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej (pkt 1), udostępniania na wniosek zainteresowanego podmiotu, o którym mowa w art. 10 i 11 (pkt 2), wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia (pkt 3); umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium (pkt 4). Zgodnie z treścią art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust.1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Ustawa o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 u.d.i.p.) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest fakt, że organ dopiero po wniesieniu skargi do sądu, co miało miejsce w dniu 24 lutego 2016 r., udostępnił skarżącemu wnioskowane informacje w zakresie punktu 3 wniosku z dnia 24 lutego 2016 r., przesyłając mu stosowne pismo z dnia [...] kwietnia 2016 r., zaś decyzją z tej samej daty odmówił udostępnienia żądanej informacji w zakresie punktów 1, 2, 4-6 rzeczonego wniosku. Oznacza to, że w momencie rozpoznawania skargi, organ nie pozostawał już w bezczynności, gdyż rozpatrzył w całości wniosek z dnia 24 lutego 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujące znaczenie ma stan faktyczny i prawny istniejący w chwili orzekania. W konsekwencji, podjęcie przez organ aktu po wniesieniu skargi, w tym wypadku dokonanie czynności materialno-technicznej w części dotyczącej punktu 3 wniosku, a w pozostałym zakresie wydanie decyzji administracyjnej przesądza o tym, że organ nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie posiada na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nieuprawnione i niemożliwe jest bowiem zobowiązywanie organu do dokonania czynności, która została już dokonana. W zaistniałej sytuacji sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 24 lutego 2016 r. O powyższym sąd orzekł w punkcie trzecim wyroku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W punkcie pierwszym wyroku sąd w trybie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ w rozpoznawanej sprawie organ zareagował na wniosek już w dniu 8 marca 2016 r. przesuwając termin załatwienia sprawy do dnia 9 kwietnia 2016 r. z uwagi na fakt, że – w jego opinii - żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (j.t. Dz.U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.). Ostatecznie jednak po wniesieniu skargi na bezczynność organ udostępnił żądane informacje w zakresie punktu 3 wniosku i wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w pozostałym zakresie. W ustalonym stanie faktycznym sprawy sąd nie stwierdził podstaw do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a., wobec czego w punkcie drugim wyroku oddalił wniosek w tym przedmiocie. O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej od organu orzeczono w punkcie czwartym wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 100 zł składa się uiszczony przez skarżącego wpis sądowy od skargi. m.m.