II SAB/Łd 72/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Tomasz Porczyński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić H. N. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 15 kwietnia 2021 r., pod poz. [...]; 3. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – H. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 10 maja 2021 r., pod. poz. [...]. dc W dniu 25 marca 2021 r. H. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę bezczynności Wójta Gminy N. w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej. Skarga stanowiła załącznik do pisma przewodniego z dnia 25 marca 2021 r. zatytułowanego "Zawiadomienie o wniesieniu skargi do WSA", podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, złożonego na skrzynkę ePUAP Urzędu Gminy N. Natomiast sama skarga nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącej. Ponadto w dniu 11 kwietnia 2021 r. skarżąca złożyła na skrzynkę ePUAP Urzędu Gminy N. pismo procesowe z dnia 11 kwietnia 2021 r. zatytułowane "Uzupełnienie do skargi z dnia 25 marca 2021 r.", które to pismo również nie zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącej. Z uwagi na powyższe, zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2021 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, zgodnie z wymogami określonymi w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a.,w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego z dnia 11 kwietnia 2021 r. poprzez podpisanie pisma bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza pisma, zgodnie z wymogami określonymi w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a., w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 30 kwietnia 2021 r. W zakreślonym terminie, w dniu 3 maja 2021 r. skarżąca nadesłała na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo procesowe, opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, w którym podniosła, że "zarówno skarga, jak i załączniki zostały wysłane i podpisane podpisem zaufanym. Dlatego nie będzie wysłać po raz kolejny tego samego." W nadesłanym piśmie skarżąca zażądała danych osobowych sędziego, który bezprawnie po raz kolejny żąda przesłania dokumentacji, celem "wniesienia oskarżenia do Prokuratury o nękanie wg art. 190a § 1 Kodeksu karnego". Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżącą nie uzupełniła braków formalnych skargi z dnia 25 marca 2021 r. oraz pisma procesowego z dnia 11 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym stosownie do art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Z treści powyżej powołanego przepisu art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. wynika zatem, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Nie dochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, iż pogląd, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu; jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP (przy zastosowaniu ogólnie dostępnych zewnętrznych narzędzi, tzw. "Podpisywarki") zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r., I OZ 814/20; z dnia 13 listopada 2020 r., I OZ 884/20; z dnia 26 listopada 2020 r., I OZ 987/20 (www.cbois.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano H.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej. Skarga stanowiła załącznik do pisma przewodniego, które zostało przez skarżącą podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Natomiast sama skarga nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, ani podpisem osobistym skarżącej. Z uwagi na powyższe zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2021 r. skarżąca została wezwana między innymi do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 30 kwietnia 2021 r. Ustawowy 7 dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął swój bieg w dniu 1 maja 2021 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 7 maja 2021 r. Tym samym uznać należało, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił w pkt 1 postanowienia. O orzeczonym w pkt 2 postanowienia zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy. Natomiast, co do orzeczonego w pkt 3 postanowienia o zwrocie skarżącej nadpłaconego wpisu sądowego wskazać należy, że zgodnie z art. 225 p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałości zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Natomiast jak wynika z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej - 100 zł. Sąd stwierdził, iż od wniesionej skargi na bezczynność Wójta Gminy N. skarżąca tytułem należnego wpisu od skargi, dokonała dwukrotnej wpłaty kwot w wysokości po 100 zł każda. Po raz pierwszy w dniu 15 kwietnia 2021 r., (wpłata zaksięgowana pod poz. 1247), a następnie w dniu 10 maja 2021 r. (wpłata zaksięgowana pod poz. 1554). Tym samym uznać należy, że po stronie skarżącej powstała nadpłata w kwocie 100 zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 225 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 3 postanowienia. dc