II SAB/Łd 73/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski, Sędziowie NSA Janusz Furmanek (spr.), p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant asystent sędziego Żywilla Krac, po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność Starosty Powiatu [...] p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] NR [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu zażalenia Z. M. na bezczynność Starosty [...] w sprawie złożonego wniosku o udostępnienie kserokopii aktów notarialnych, na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. uznało zażalenie za uzasadnione, wyznaczyło Staroście [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...], zobowiązało Starostę [...] do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy oraz do podjęcia środków zapobiegawczych naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W związku z powyższym Starosta [...] wszczął postępowanie administracyjne i decyzją z dnia [...] Nr [...] odmówił Z. M. udostępnienia żądanych informacji, uzasadniając, że zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami dostęp do danych stanowiących o statusie prawnym nieruchomości przysługuje podmiotom sporządzającym operaty szacunkowe, czyli rzeczoznawcom majątkowym. Od powyższej decyzji Z. M. wniósł odwołanie , zarzucając organowi pierwszej instancji opieszałość w załatwieniu sprawy oraz naruszenie przepisów, które są niezbędne do dochodzenia jego praw przed sądami. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wyjaśnił, że starostowie są zobowiązani do gromadzenia danych składających się na ewidencję gruntów i budynków. Są to zbiory map, materiałów kartograficznych, informatyczne bazy danych, dokumenty uzasadniające wprowadzenie zmian w rejestrach oraz inne opracowania powstałe w wyniku wykonywania prac geodezyjnych. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, art. 24 ust. 2, dane o gruntach, budynkach i lokalach zawarte w operacie ewidencyjnym, są jawne i informacji tych udziela się odpłatnie. Uzyskanie informacji zawartych w rejestrach ewidencyjnych zostało jednak usankcjonowane przez prawodawcę bowiem stosownie do art. 24 ust. 3 - wypisy i wyrysy z ewidencji gruntów wydawane są właścicielom lub władającym w zakresie ich nieruchomości, a także innym podmiotom, pod warunkiem, że wykażą one swój interes prawny w tym zakresie. Jawność rejestrów ewidencyjnych, rozumiana jako powszechna dostępność dotyczy jednakże cech przedmiotowych nieruchomości - położenia, numeru, powierzchni, klasy gruntu itp. Uzyskanie takich informacji nie wymaga spełnienia dodatkowych przesłanek przez osobę zainteresowaną. Strona zainteresowana uzyskaniem informacji np. w zakresie powierzchni działek powinna wystąpić do starosty, jako organu prowadzącego ewidencję gruntów. Organ wskazał ponadto, że w przypadku cech podmiotowych, czyli informacji o właścicielu nieruchomości, jego adresie zamieszkania, podstawie prawnej nabycia nieruchomości, itp. osoba żądająca ujawnienia danych musi udowodnić organowi swój interes prawny, czyli wskazać przepis prawa uzasadniający żądanie. W uznaniu organu odwoławczego, chęć weryfikacji dokonanego oszacowania przez Z. M. nie jest interesem prawnym w rozumieniu art. 24 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, uzasadniającym żądanie udostępnienia kopii aktów notarialnych, zawartych w operatach ewidencyjnych dla przedmiotowych nieruchomości. Ponadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, że przepis art. 27 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. Nr 133, poz. 883, z późn. zm.), dotyczy przetwarzania danych ujawniających "[...]pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub filozoficzne, przynależność wyznaniową, partyjną lub związkową, jak również danych o stanie zdrowia, kodzie genetycznym, nałogach lub życiu seksualnym". W przypadku, jeśli przetworzenie (ujawnienie) tego typu danych jest niezbędne do dochodzenia praw na drodze sądowej, ustawodawca stworzył zainteresowanym taką możliwość, dodając do art. 27 ust. 2 pkt 5 , na który powołuje się strona w swoim odwołaniu. Organ odwoławczy stwierdził, iż w danej sytuacji powoływanie się na tenże przepis jest nieuzasadnione, gdyż informacje zawarte w operatach szacunkowych oraz w dokumentacji geodezyjno - kartograficznej, składającej się na ewidencję gruntów i budynków, nie odpowiadają danym, o których mowa w art. 27 cyt. ustawy o ochronie danych osobowych. W dniu [...] Z. M. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie niewszczęcia postępowania administracyjnego w celu ustalenia jego uprawnienia do wglądu w jawny operat ewidencji gruntów i budynków, w związku z toczącym się sporem w Sądzie Okręgowym w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w S. o dział spadku. Pismem procesowym z dnia [...] skarżący potwierdził, że przedmiotem jego skargi jest bezczynność Starosty, który nie wszczął postępowania w niniejszej sprawie, jak również nie zastosował się do postanowienia SKO w S. z dnia [...], a pkt 2 tego postanowienia wykonał po terminie i niezgodnie z nim. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarga Z. M. jest bezprzedmiotowa, bowiem nie można obecnie mówić o pozostawaniu przez Starostę w bezczynności. Bezczynność ta została bowiem usunięta już w dniu, kiedy zgodnie z orzeczeniem SKO w S. Starosta [...] wszczął postępowanie administracyjne, które miało na celu rozpatrzenie prawa Z. M. do uzyskania żądanych informacji. W dniu [...] Starosta [...] wydał decyzję, w której odmówił udostępnienia aktów notarialnych i złożył żądane przez SKO w S. wyjaśniania w sprawie. Pełnomocnik podkreślił, że w przedmiotowej sprawie rzeczywiście Starosta był w zwłoce w załatwieniu sprawy skarżącego, jednakże zwłoka ta została usunięta zgodnie z obowiązującymi przepisami i obecnie nie ma żadnych podstaw do twierdzenia, że Starosta narusza prawo poprzez swą bezczynność w tej sprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] Z. M. zgłosił wnioski dowodowe wnosząc o załączenie do akt sprawy oryginału postanowienia SKO w S. z dnia [...], który wpłynął do Starostwa - w celu odczytania daty wpływu, książki korespondencji Starosty obejmującej daty [...] do [...]- w celu ustalenia daty pism przychodzących i wychodzących dotyczących sprawy, akt SKO oznaczonych symbolem [...], książki korespondencji SKO w celu ustalenia rzeczywistego przebiegu korespondencji, akt rzekomego postępowania administracyjnego przeprowadzonego w Starostwie, przesłuchania w charakterze świadka Starosty [...] oraz Naczelnika Wydziału GKKiGN. Na rozprawie w dniu 7 maja 2004 r. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe skarżącego zawarte w piśmie z [...]. Skarżący zaś poparł skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do § 2 tegoż przepisu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty: 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; [...]; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. A zatem w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Innymi słowy to oznacza, że do sądu administracyjnego można wnieść skargę wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji publicznej nie wydał decyzji w postępowaniu w I instancji lub w postępowaniu odwoławczym. Sąd administracyjny, gdy uzna skargę za uzasadnioną, zobowiązuje organ administracji publicznej do wydania decyzji w określonym terminie. Z przepisu tego wynika, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy, wniesiona przez stronę po wydaniu decyzji, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie nie można organowi administracji przypisać bezczynności, gdyż załatwił sprawę w wyznaczonym terminie. Zwrócić należy uwagę, że decyzja organu I instancji (Starosty [...]) w przedmiocie odmowy udostępnienia kserokopii aktów notarialnych dotyczących nieruchomości położonych w Z.: ul. A, ul. B, ul. C została wydana [...] NR [...], a więc w wyznaczonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. terminie do jej załatwienia, który upływał w dniu [...](k.13, k.14 - akta sądowe). Skarga zaś Z. M. na zwłokę w załatwieniu tej sprawy została wniesiona w dniu [...], to jest już po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji ostatecznej z dnia [...] Nr [...](k.19 - akta sądowe). A zatem wydanie decyzji przez Starostę [...] nie pozwala podzielić poglądu skarżącego, że w sprawie tej mamy do czynienia ze zwłoką w jej załatwieniu, bowiem przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministarcyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, że organ administracji musi faktycznie niezałatwić sprawy w terminie. Za chybiony należy również uznać zarzut skarżącego co do braku wszczęcia przez organ postępowania w sprawie. Zgodnie bowiem z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. A zatem postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z chwilą złożenia przez skarżącego wniosku w dniu [...]. Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych skarżącego z dnia [...] ze względu na treść art. 106 § 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że przed sądem administracyjnym możliwe jest jedynie uzupełniające postępowanie dowodowe, ograniczone do możliwości przeprowadzenia dowodu z dokumentu. Przeprowadzenie tego postępowania z innych środków dowodowych jest niedopuszczalne. Bez znaczenia dla niniejszego postępowania sądowego jest również to, czy wydana przez organ administracji decyzja uwzględniła żądanie strony, czy też odmówiła jego uwzględnienia. Badanie legalności powyższych decyzji, czy są one zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, może być także przedmiotem odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę jako niedopuszczalną.