II SAB/Łd 76/18

Dnia 24 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, , Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2018 roku sprawy ze skargi T. J. na bezczynność Burmistrza Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. a.bł. T. J. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Burmistrza Z. w przedmiocie udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że dnia 5 kwietnia 2018 r. złożył podanie zawierające wniosek o udostępnienie informacji dotyczącej zadań inwestycyjnych Gminy Z. w latach 2015-2017 ze wskazaniem nazwy zadania, okresu realizacji, wykonawcy, trybu wyłonienia wykonawcy, wartości zdania, określenia lat płatności oraz wskazaniem wielkości środków pomocowych uzyskanych na realizację zadania. Do dnia złożenia skargi organ administracji publicznej nie udostępnił skarżącemu żądanej informacji. Pismem z dnia 18 kwietnia 2018 r. organ wezwał skarżącego do wskazania podstawy prawnej wniosku, gdyż w ocenie organu żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. W ocenie skarżącego stanowisko organu nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego i faktycznego, gdyż żądana informacja nie jest informację przetworzoną. Zarzucając Burmistrzowi Z. naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm., dalej u.d.i.p.) przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, skarżący wniósł o: 1. zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku w terminie 14 dni; 2. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie z rażącym naruszeniem prawa; 3. Wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; 4. Zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Z. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, iż skarżący zwrócił się do Burmistrza Z. pismem złożonym w Urzędzie Miejskim w Z. w dniu 5 kwietnia 2018r. o udzielenie informacji publicznej dotyczącej zadań inwestycyjnych Gminy Z. w latach 2015, 2016 i 2017. Wniósł o informację o wszystkich inwestycjach zrealizowanych we wskazanych latach, w układzie tabelarycznym według ułożonego przez niego wzoru, zachowując porządek chronologiczny przedsięwzięć. Informacja miała zawierać: 1. nazwę zadania inwestycyjnego, 2. okres realizacji (lata), 3. wykonawca (dostawca) 4. tryb wyłonienia wykonawcy (dostawcy), 5. wartość zadania (brutto), 6. płatności z rozbiciem na lata 2015, 2016, 2017, 2018, 7. wielkość środków pomocowych uzyskanych na realizację zadania ze wskazaniem, źródeł pochodzenia środków pomocowych (instytucja, fundusz, działanie itp.). Pismem z dnia [...], znak: [...] organ powiadomił skarżącego, że w jego ocenie informacja, o którą skarżący wnosi, jest informacją przetworzoną. Organ wskazał, iż udzielenie odpowiedzi wymagać będzie sporządzenia zbiorczego zestawienia poszczególnych objętych wnioskiem informacji jednostkowych (prostych - w większości dostępnych na stronach internetowych), niezbędnych w celu jego realizacji. Organ wskazał, iż żądana informacja nie istnieje, a zadośćuczynienie wnioskowi prowadzić będzie do wyodrębnienia informacji publicznej nowej treści. Tymże pismem organ wezwał więc wnioskodawcę, zgodnie z dyspozycją art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., do wykazania, iż uzyskanie przez wnioskodawcę informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wyznaczając na uzupełnienie wniosku termin 14 dni. Wnioskodawca nie skorzystał z możliwości uzyskania informacji publicznej przetworzonej i w zakreślonym terminie nie uzupełnił wniosku. Wystąpił za to, przed upływem tego terminu, ze skargą "na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Burmistrza Z.". Organ nie podzielił argumentacji skarżącego, a ponadto podniósł, iż skarżący mija się z prawdą twierdząc w skardze, jakoby organ pismem z dnia 18 kwietnia 2018r. wezwał go do wskazania podstawy prawnej wniosku. To oczywiście nie miało miejsca, a potwierdza to treść ww. pisma, które wnioskodawca załączył do skargi. Organ podniósł, iż wnioskowana przez skarżącego sekwencja informacji publicznych nie istnieje, a udzielenie odpowiedzi na wniosek wymaga wytworzenia informacji nowej treści. Przygotowanie informacji tej treści wymaga zaangażowania pracowników z 2 referatów - Referatu Zamówień Publicznych i Inwestycji, Referatu Finansowego. Co prawda w Urzędzie Miejskim w Referacie Finansowym prowadzony jest centralny rejestr umów zawartych przez Gminę na dostawy, usługi i inwestycje, który stanowi zbiór umów. W celu przygotowania informacji żądanej treści należy przeanalizować zbiór i wyselekcjonować umowy dotyczące inwestycji z rozbiciem na poszczególne lata. Umowy nie zawierają jednak danych dotyczących wykonanych płatności ani wielkości i źródła środków pomocowych uzyskanych na realizację poszczególnych zadań inwestycyjnych. W Referacie Finansowym opracowywane są sprawozdania z wykonania budżetu za dany rok (za 2015, 2016 i 2017), które zwierają informacje o środkach planowanych i wykonanych na poszczególne zadania inwestycyjne. Ponadto jako obowiązkowy załącznik do Budżetu funkcjonuje Załącznik inwestycyjny, w którym zawarte są zadania inwestycyjne planowane w danych latach. Dokument nie zawiera jednak informacji o źródłach pochodzenia środków pomocowych uzyskanych na realizację poszczególnych zadań inwestycyjnych, ich wielkości czy trybie wyłonienia wykonawcy. W Referacie Zamówień Publicznych i Inwestycji prowadzona jest dokumentacja dotycząca poszczególnych inwestycji. Ta dokumentacja nie zawiera informacji o zrealizowanych płatnościach w poszczególnych latach. Aby przekazać informację w formie tabelarycznej, o jaką wnosi skarżący, należałoby przeanalizować dokumenty ewidencyjne zamówień publicznych wskazujące na tryb udzielenia zamówienia oraz umowy zawarte na wykonanie/dostawę, z których można wyselekcjonować informacje o nazwie zadania inwestycyjnego, okresie jego realizacji, wartości zadania i nazwie wykonawcy. Natomiast informacje dotyczące dofinansowania zawierają odrębne dokumenty. Ponadto obecnie referat Zamówień Publicznych i Inwestycji jest obciążony pracą bieżącą - prowadzone są aktualnie inwestycje związane z budową sali gimnastycznej, remontami kilku dróg (J., P., P., B.). Przygotowywane są również kolejne postępowania przetargowe zgodnie z załącznikiem inwestycyjnym oraz kolejne zadania do rozpoczęcia ich realizacji. W takiej sytuacji dodatkowa praca nad przygotowaniem żądanej informacji bez wątpienia utrudni organizację bieżącej pracy tego referatu. Organ dodał, że do Urzędu Miejskiego w Z. wpływają liczne wnioski o udostępnienie informacji publicznej - wniosek skarżącego jest 18 z kolei w 2018 roku. Wszystkie wnioski są rozpatrywane z tą sama starannością. Także wniosek skarżącego poddano starannej, wnikliwej analizie, w wyniku której organ uznał, iż ma do czynienia z żądaniem uzyskania informacji przetworzonej, która również wymagałaby analizy i przygotowania zestawienia wg żądanej treści. Organ ponadto zauważył, iż skarżący nie skorzystał w ogóle z możliwości uzyskania żądanej informacji w sytuacji gdy organ uznał, iż ma ona charakter informacji przetworzonej. Nie odpowiedział na wezwanie do wykazania, iż żądana przez niego informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. Błędnie wywiódł, iż organ wezwał go do wskazania podstawy prawnej żądania, co oczywiście nie miało miejsca. Tymczasem sam zarzuca organowi bezczynność. W ocenie organu skarga jest więc przedwczesna, została bowiem wniesiona przed wyczerpaniem trybu do udzielenia informacji publicznej. Sytuacja ta wypełnia przesłanki do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Organ dodał, że gdyby Sąd nie podzielił stanowiska organu, to mając na uwadze stan faktyczny sprawy, wniósł o oddalenie skargi w całości. W sprawie brak jest podstaw do zarzucenia organowi bezczynności przy rozpatrywaniu wniosku o udzielnie informacji publicznej. Organ bowiem podjął niezbędne, zgodne z ustawą o dostępie do informacji publicznej, czynności w toku rozpatrywania wniosku, a skarżący wobec swojego zaniechania uniemożliwił dopełnienie procedury związanej z udostępnianiem informacji publicznej przetworzonej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga T. J. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane zostały do rozpoznawania m.in. skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Przedmiotem skargi jest bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r, poz. 1330). Niesporną okolicznością w sprawie jest, że w świetle przepisów tej ustawy, Burmistrz Z. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania posiadanych informacji publicznych. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej. Przy czym, organami władzy publicznej w rozumieniu powołanego przepisu są też organy samorządu terytorialnego, a więc organy gminy, powiatu i województwa (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 94). Niesporne w sprawie jest również, że żądane przez skarżącego informacje, stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Przepis art. 6 u.d.i.p. wymienia katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną, nie stanowiąc wyliczenia enumeratywnego, o czym świadczy użyty zwrot - w szczególności. Informacją publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2904/12, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Za informację publiczną uznaje się m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, lecz wykonującego zadania publiczne. Są przy tym nią dokumenty zarówno bezpośrednio przez podmioty te wytworzone, jak i te, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 25 - 26). W niniejszym postępowaniu poza sporem pomiędzy stronami pozostawało, że dochodzona przez skarżącego od organu informacja, miała charakter informacji publicznej, do której udostępnienia był zobowiązany Burmistrz Z. Spór dotyczył natomiast kwalifikacji żądanej przez skarżącego informacji, którą organ uważa za posiadającą przymiot informacji przetworzonej, a tym samym wymagającej dla jej udostępnienia spełnienia przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego, której wnioskodawca nie wykazał oraz ustalenia, czy w okolicznościach przedmiotowej sprawy można uznać, że organ był bezczynny. Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (pkt 1), wglądu do dokumentów urzędowych (pkt 2), dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (pkt 3); w art. 3 ust. 2 u.d.i.p. wskazano, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Ustawa nie definiuje wprost pojęcia informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostych, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną. Tym samym informacja przetworzona to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje - to jest nie posiada gotowej informacji podlegającej żądaniu - w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem określonych środków osobowych i finansowych. Przetworzenie informacji jest zebraniem lub zsumowaniem pojedynczych wiadomości, będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, wymagających samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 209/18, LEX nr 2501808). Informacja przetworzona jest więc jakościowo nową informacją, powstałą w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych, już znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 47/05; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13; dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). O ile dostęp do informacji publicznej prostej ma właściwie nieograniczony charakter, to udostępnienie informacji publicznej przetworzonej wymaga wykazania po stronie wnioskodawcy, że uzyskanie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Odmowa udzielenia przetworzonej informacji publicznej następuje, zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., w formie decyzji. Z treści odpowiedzi na skargę wynika, że zaistnienie przymiotu informacji publicznej przetworzonej w sprawie organ wywodzi z faktu, że realizacja wniosku o udzielenie informacji - to jest jej przygotowanie i udostępnienie - nastąpiłaby kosztem bieżącej działalności Urzędu Miejskiego w Z. Zauważono, że organ jest obciążony pracą bieżącą - prowadzone są aktualnie inwestycje związane z budową Sali gimnastycznej, remontami kilku dróg (J., P., P., B.). Przygotowywane są również kolejne postępowania przetargowe zgodnie z załącznikiem inwestycyjnym oraz kolejne zadania do rozpoczęcia ich realizacji. Organ dodał, że do Urzędu Miejskiego w Z. wpływają liczne wnioski o udostępnienie informacji publicznej - wniosek skarżącego jest 18 z kolei w 2018 roku. Realizacja wniosku skarżącego wiązałaby się zaś z koniecznością przeanalizowania zbiorów i wyselekcjonować umowy dotyczące inwestycji z rozbiciem na poszczególne lata. Zgromadzone dokumenty nie zawierają: danych dotyczących wykonanych płatności, ani wielkości i źródła środków pomocowych uzyskanych na realizację poszczególnych zadań inwestycyjnych; informacji o źródłach pochodzenia środków pomocowych uzyskanych na realizację poszczególnych zadań inwestycyjnych, ich wielkości czy trybie wyłonienia wykonawcy; informacji o zrealizowanych płatnościach w poszczególnych latach. Angażowałoby to działania organizacyjne i środki osobowe w sposób zakłócający normalny tok pracy organu. Analiza treści wniosku skarżącego prowadzi do konstatacji, że przedmiotem żądania jest informacja publiczna przetworzona, co skutkuje uznaniem, że kwalifikacja wniosku strony dokonana przez organ była prawidłowa. Wymienione czynności niewątpliwie wymagają dokonania przez organ odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, czy wyciągów z innych dokumentów, a następnie ich usystematyzowania i wykreowania według wskazanego przez stronę układu tabelarycznego, a zatem działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych, prowadzącego do przekształcenia zbioru tych informacji w nową jakościowo informację przetworzoną. Niewątpliwie więc wytworzona na potrzeby strony informacja nie byłaby przygotowywana dla wnioskującego podmiotu tylko i wyłącznie poprzez czynności polegające na odnalezieniu odpowiednich dokumentów, ich skopiowaniu i anonimizacji, czyli czynności stanowiące proste czynności kancelaryjno - biurowe o charakterze technicznym. Tym samym, wbrew zarzutom skargi, zdaniem sądu stanowisko organu było w pełni uzasadnione. Odnosząc się do argumentacji organu zawartej w odpowiedzi na skargę, należy jednak podkreślić, iż trudności wewnętrzne organu, w tym problemy kadrowe oraz organizacyjne, nie mogą obciążać podmiotu czyniącego użytek ze swojego prawa do informacji publicznej, gwarantowanego konstytucyjnie, oczywiście nie pomijając kwestii dotyczącej konieczności angażowania dodatkowych sił i środków, co może wpływać na kwalifikację żądanej informacji jako przetworzonej. Podkreślić raz jeszcze należy, że wobec braku definicji ustawowych dokonano w literaturze i orzecznictwie sądów administracyjnych podziału informacji publicznej na informację prostą i przetworzoną. Za informację prostą uznano taką informację, której zasadnicza treść nie ulega zmianie przed jej udostępnieniem. Przy informacji przetworzonej możemy w zasadzie mieć do czynienia z dwoma odmiennymi sytuacjami. Pierwsza z nich ma miejsce wtedy, gdy informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego. Odmiennie kształtują się czynności podmiotu zobowiązanego, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w jego posiadaniu, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Żądana informacja w jej elementach składowych zatem istnieje, jednak suma informacji prostych może mieć charakter informacji przetworzonej ( zob. wyrok WSA Gdańsku z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt II SAB/Gd 12/18, LEX nr 2493254). Wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powinien jednak poinformować wnioskodawcę, że dana informacja jest w jego ocenie informacją przetworzoną, wobec czego jej udostępnienie jest możliwe w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca musi mieć bowiem realną możliwość uzyskania informacji, a co za tym idzie - możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1. (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska; Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, 2016). Załatwienie żądania objętego powyższym wnioskiem powinno nastąpić na zasadach i w trybie określonym w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, czyli w formie czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu żądanej informacji (art. 10 i 13 u.d.i.p.), w sposób określony w opisanym wyżej wniosku skarżącego, jako że formę i sposób jej udostępnienia wyznacza zakres żądania wnioskodawcy (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Uznając zaś, że żądana przez wnioskodawcę informacja ma charakter przetworzony, organ informuje o tym wnioskodawcę, aby umożliwić mu wskazanie szczególnie istotnego interesu publicznego. W przypadku zaś uznania, że taki interes nie zachodzi, wydaje się decyzję odmowną z wykazaniem, że udzielenie informacji przetworzonej w żądanym zakresie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W rozpoznawanej sprawie, organ przyjmując, że żądana przez skarżącego informacja, jest informacją publiczną przetworzoną, wezwał T. J. do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu społecznego. Skarżący przed upływem zakreślonego terminu nie odpowiedział na wezwanie organu, natomiast wniósł skargę do sądu. Zatem uznać należało, że organ nie pozostawał w bezczynności. Z powyższych względów, skarga jako nieuzasadniona, podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. M.K.