II SAB/Łd 78/09

Dnia 27 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2010 roku sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie wykonania Uchwały Rady Gminy w O. Nr [...] z dnia [...] roku w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie Gminy O. postanawia odrzucić skargę. W dniu 9 listopada 2009 r. K. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy O. w zakresie niewykonania uchwały Rady Gminy O. z dnia [...]r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie Gminy O. Uzasadniając skargę strona wyjaśniła, iż pismem z dnia 30 września 2009 r. wezwała Wójta Gminy O. do wykonania przedmiotowej uchwały, jednakże pomimo upływu trzydziestodniowego terminu do rozpatrzenia wezwania organ pozostawił je bez odpowiedzi. K. K. podniósł, że na mocy tejże uchwały wymienione w niej drogi zaliczono do kategorii dróg publicznych, niemniej jednak skarżący nadal pozostaje prawnym właścicielem nieruchomości, na których urządzono te drogi. Nadto nie zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe poprzedzone rokowaniami stosownie do postanowień ustawy o gospodarce nieruchomościami. Kończąc strona wniosła o zobowiązanie Wójta Gminy do wykonania uchwały. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż wezwał skarżącego do sprecyzowania wezwania do wykonania zaskarżonej uchwały, które pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do o art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Treść powołanego przepisu wskazuje, iż kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sąd administracyjny nie jest władny orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie ma uprawnienia, by wydać orzeczenie przyznające stronie uprawnienia lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego. Z kolei kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej jedynie w przypadkach określonych w pkt 1- 4a art. 3 p.p.s.a. Chodzi zatem o bezczynność w sprawach z zakresu administracji publicznej, w których wydawane są decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Z powyższego wywieść należy, iż zakres działania wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach na bezczynność organów administracji publicznej określony został jedynie w stosunku do wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. prawnych form działania tych organów. Przedmiotem skargi rozpoznawanej przez Sąd jest bezczynność Wójta Gminy O. polegająca na niewykonaniu uchwały Rady Gminy O. z dnia [...]r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych na terenie Gminy O. Z treści uchwały wynika, że Wójtowi Gminy jako organowi wykonawczemu zostało powierzone jej wykonanie bez zakreślenia terminu wykonania. W ocenie skarżącego wykonanie zaskarżonej uchwały powinno polegać na wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego, co umożliwiłoby stronie otrzymanie odszkodowania. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że przedmiotem uchwały nie jest zainicjowanie postępowania zmierzającego do wywłaszczenia nieruchomości stanowiących drogi gruntowe, a jedynie zaliczenie wymienionych w załączniku dróg do kategorii dróg gminnych. Sugerowane przez skarżącego postępowanie, stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm. ) wszczynane jest w przypadku wywłaszczenia na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, na wniosek organu wykonawczego takiej jednostki (art. 115 ustawy), zatem w niniejszej sprawie Wójta Gminy O. Natomiast już samo postępowanie wywłaszczeniowe prowadzi starosta – art. 112 ustawy. Z uzasadnienia skargi i podniesionych w niej przez skarżącego kwestii należy wnosić, iż skarżącemu chodzi właśnie o wszczęcie takiego postępowania wywłaszczeniowego poprzedzonego rokowaniami, o których mowa w art. 114 ust. 1 i 2 ustawy i zobowiązanie Wójta Gminy do wykazania inicjatywy w tym przedmiocie. Oceniając tak sformułowany wniosek skargi należy stwierdzić, że w żadnej z kategorii spraw wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. nie mieści się podjęcie przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego rokowań o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, czy też złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w trybie art. 115 . W konsekwencji nie jest prawnie dopuszczalne zobowiązanie organu do wnioskowania o wszczęcie takiego postępowania. Skarga na bezczynność jest bowiem dopuszczalna jedynie w przypadku, gdy istnieje przepis prawa zobowiązujący organ do wydania jednego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a p.p.s.a. Takim zaś aktem z pewnością nie jest wniosek o wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego. Tylko bowiem w przypadku, gdy organ administracji publicznej, który jest zobowiązany do dokonania w postępowaniu administracyjnym czynności, nie dokonał jej we wskazanym terminie, można mówić o jego bezczynności. Skarga na bezczynność nie może bowiem zarzucać ogólnego braku działania organu, ale odnosić się musi do konkretnych jego czynności w konkretnym postępowaniu. Z przytoczonych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną odrzucił. A.R.