II SAB/Łd 79/09

Dnia 12 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za część nieruchomości zajętą pod drogę publiczną p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2009 roku, doręczonym skarżącemu w dniu 4 grudnia 2009 roku, M. W. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił, do organu administracji wyższego stopnia, z zażaleniem na bezczynność Wojewody [...], w trybie przewidzianym przepisem art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku Nr 98, poz 1071 ze zm.) oraz przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie M. W. złożył odpis skargi, natomiast nie przedłożył dowodów na wyczerpanie wskazanego trybu zażaleniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie, skarżący miał możliwość wystąpienia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie do organu wyższego stopnia, w trybie przewidzianym art. 37 § 1 K.p.a. Pomimo zobowiązania, M. W. nie przedłożył dowodów na wyczerpanie powyższego trybu zażaleniowego. Oznacza to, iż złożoną przezeń skargę na bezczynność Wojewody [...], uznać należy za niedopuszczalną, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie cytowanego przepisu orzeczono o odrzuceniu skargi, jako niedopuszczalnej. Rozstrzygnięcie to nie zamyka skarżącemu drogi wystąpienia z ponowną skargą na bezczynność, jeżeli organ właściwy do załatwienia sprawy pozostaje w zwłoce, jednakże dopiero po wyczerpaniu drogi zażaleniowej, o której mowa w art. 37 K.p.a. /a.tp.