II SAB/Łd 80/16

Dnia 13 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 roku sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie przydzielenia miejsca w Domu Samotnej Matki postanawia: odrzucić skargę. a.bł. Pismem z dnia 3 lutego 2016 r. M.K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy K. wobec nieprzydzielenia miejsca w Domu Samotnej Matki i nierozpoznania jej wniosku zgłoszonego ustnie do protokołu w marcu 2015 r. – na podstawie art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako: k.p.a.). W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podała, że organy pozostają w bezczynności co najmniej od maja 2015 r., a skarżącej nie może obciążać okoliczność, że urzędnik nie zorientował się w porę, że stanowisko skarżącej należy ująć w formie podania złożonego ustnie do protokołu. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie z uwagi na bezzasadność wyjaśniając, że takie podanie nigdy nie zostało złożone przez stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby doszło do powstania obowiązku organu do podjęcia określonych prawem czynności musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie. Zdarzeniem inicjującym postępowanie jest złożenie przez stronę wniosku. Tylko w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony, Sąd może oceniać, czy organ był zobowiązany do jego rozpatrzenia, a co za tym idzie, czy pozostaje w bezczynności. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy postępowanie z uwagi na brak wniosku nigdy nie zostało wszczęte, nie można stawiać organowi zarzutu bezczynności w tym postępowaniu. Skarga w takich przypadkach jest niedopuszczalna i winna być odrzucona. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z ustaleń Sądu wynika bowiem, że wniosek strony skarżącej o przyznanie miejsca w Domu Samotnej Matki, co do którego skarżąca stawia organowi zarzut bezczynności w jego rozpoznaniu, nigdy nie został wniesiony pismem do organu, ani złożony ustnie do protokołu. Nie ma bowiem żadnego dokumentu, który by potwierdzał tę okoliczność. Pełnomocnik strony adwokat T. K. wezwany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., w toku rozpoznawania zażalenia na bezczynność, do wskazania dowodów na okoliczność, że wniosek został złożony, nie odpowiedział na pismo. Takiego dowodu nie mogły stanowić nagrania rozmowy telefonicznej, na które powoływała się strona. Zgodnie bowiem z art. 63 § 1 i 3 k.p.a., podanie może być wnoszone ustnie do protokołu, jednakże w stosunku do podań wnoszonych ustnie do protokołu, protokół powinien być podpisany przez wnoszącego i pracownika, który go sporządził. Brak takiego dokumentu oraz żadnego innego dowodu wskazującego na jego sporządzenie nie pozwala przyjąć, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte. Wobec tego, że postepowanie w sprawie się nie toczy, nie można organowi przypisać bezczynności. Tym samym wniesiona skarga na bezczynność jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.tp.