II SAB/Łd 81/19

Dnia 27 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T. na bezczynność Burmistrza A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu W. T. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 27 września 2019 roku, pod pozycją [...]. B.A. W. T. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Burmistrza A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 11 października 2019 r. skarżący został wezwana do podpisania kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym ww. skargi na bezczynność Burmistrza A. z [...]r., stanowiącej załącznik nr 1 do pisma skarżącego z 16 sierpnia 2019 r. wniesionego w formie dokumentu elektronicznego. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie ww. braku formalnego skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Jednocześnie wyjaśniono skarżącemu, że podpisem elektronicznym zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie skarżącego, a nie skarga stanowiąca załącznik do tego pisma. Natomiast w myśl art. 46 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – zasady podpisywania pism wnoszonych w formie dokumentów elektronicznych dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Doręczenie skarżącemu ww. wezwania nastąpiło 22 października 2019 r. za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w trybie przepisów art. 74a p.p.s.a., jednakże termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy skarga jest wnoszona w formie dokumentu elektronicznego, powinna zostać podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Stosownie do art. 74a § 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Nie ulega zatem wątpliwości, że wobec wniesienia przez W. T. skargi w formie dokumentu elektronicznego, sąd był zobowiązany doręczyć skarżącemu wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 74a § 5 p.p.s.a. datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. W niniejszej sprawie wezwanie do podpisania skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym zostało skarżącemu doręczone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami art. 74a § 1, § 3 i § 5 p.p.s.a., co miało miejsce 22 października 2019 r. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu do wykonania powyższego obowiązku był 29 października 2019 r. Jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie podpisał skargi w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. B.A.