II SAB/Łd 82/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2012 r. sprawy ze skargi J. F. na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Prezydenta Miasta R. na rzecz skarżącego J. F. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 25 kwietnia 2012 r. J. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta R. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 26 lutego 2012 r. zmodyfikowanym następnie w dniu 14 marca 2012 r., poprzez udostępnienie kserokopii protokołów z posiedzeń Kolegium Prezydenta Miasta R. za okres od 11 lutego 2011 r. do 14 marca 2012 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając skargę strona podniosła, iż wnioskiem z dnia 26 lutego 2012 r., złożonym za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, zwróciła się do Prezydenta Miasta R. o udostępnienie kopii protokołów z posiedzeń Kolegium Prezydenta Miasta R. za okres od 20 czerwca 2011 r. do 7 września 2011 r. W odpowiedzi z dnia 9 marca 2012 r. Prezydent Miasta R. poinformował wnioskodawcę, że Kolegium prezydenckie, którego posiedzenia odbywają się w Urzędzie Miasta R. w miarę potrzeb, nie jest organem władzy ustanowionym w Statucie Miasta R. ani w Regulaminie Operacyjnym Urzędu Miasta R.. Natomiast notatki czynione podczas narady są jedynie narzędziem pomocniczym dla Prezydenta, zapobiegającym umknięciu z pamięci niektórych ustaleń, wobec czego żądana informacja nie jest informacją publiczną. W tej sytuacji skarżący w 14 marca 2012 r. rozszerzył swój pierwotny wniosek o udostępnienie mu pozostałych protokołów z posiedzeń Kolegium za okres od 11 lutego 2011 r. do dnia 14 marca 2012 r., zaś w dniu 29 marca 2012 r. ponowił żądanie wydania mu kopii protokołów, argumentując, że Kolegium zostało powołane aktem prawa miejscowego, jakim jest Zarządzenie Prezydenta Miasta R. nr [...] z dnia [...] r. Z jego posiedzeń powinny być sporządzane protokoły, które następnie winien podpisać funkcjonariusz publiczny w osobie Prezydenta lub wyznaczona osoba. Zdaniem skarżącego, z treści Zarządzenia jasno wynika, że protokoły te są informacją publiczną. Reasumując skarżący powołał się na przepis art. 61 Konstytucji RP oraz "wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 czerwca 2010 r." zgodnie z którym "jeżeli protokoły z posiedzeń Kolegium Prezydenta obejmują sprawy związane z realizacją wszelkich kompetencji i zadań publicznych, czy też zadań z zakresu administracji rządowej, to stanowią one informację publiczną i podlegają udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej" i wniósł o uwzględnienie jego skargi. Odpowiadając na skargę Prezydent Miasta R. wniósł o jej odrzucenie, bądź ewentualnie o jej oddalenie. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy, podnosząc iż w następstwie ponownej analizy wniosków J. F. i po zapoznaniu się z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wr 19/10 (publ. Lex nr 675557) w dniu 26 kwietnia 2012 r. udostępniono wnioskodawcy żądane kopie protokołów, czego dowodem jest zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji. Podczas rozprawy w dniu 13 lipca 2012r. skarżący poparł skargę, przyznając fakt doręczenia mu kopii protokołów za żądany okres, wskazując jednakże, iż 9 protokołów nie posiada numerów kancelaryjnych, co podważa ich wiarygodność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Po myśli art. 149 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu administracyjnym ( tekst jednolity Dz.U. nr 270 z 2012r.) natomiast, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów – stosownie do przedmiotu skargi na bezczynność, określonego w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. W wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność sąd nie może natomiast określić, w jaki sposób powinna być rozpatrzona sprawa w postępowaniu administracyjnym, a więc nie może nakazywać organowi wydania decyzji, postanowienia lub podjęcia czynności określonej treści. Oznacza to po pierwsze, iż przedmiotem kontroli sądowej w sprawie niniejszej, nie mogła być treść (prawdziwość) udzielonej skarżącemu informacji. Po wtóre : Prezydent Miasta R. po wniesieniu skargi udzielił skarżącemu żądanej przezeń informacji (doręczając kopie protokołów posiedzeń Kolegium za żądany okres). Zatem organ ten nie pozostaje w bezczynności, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., Sąd zaś nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień jakie ma na podstawie art. 149 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod. red. T.Wosia, str. 467). Oznacza to również, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), a co za tym idzie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.listopada 2008r., sygn.akt I OPS 6/08, dostępna na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego. Na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s. stosowanego per analogiam zasądzono natomiast na rzecz skarżącego zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania w kwocie równej uiszczonemu wpisowi sądowemu. Ab/ .