II SAB/Łd 83/25

Dnia 8 października 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. I. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie – Oddziału w B. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc I. I. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie – Oddziału w Białymstoku "w przedmiocie wniosku z 17.06.2024 r. o świadczenie wychowawcze". Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 11 czerwca 2025 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy przedmiotem skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Białymstoku jest: - bezczynność organu administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 czerwca 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko M. I. (znak sprawy: 010070/680/4854219/2024, postępowanie: 476648463), czy - bezczynność organu administracji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 30 września 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko M. I. (znak sprawy: 010070/680/9125668/2024, postępowanie: 499175889) - w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie Oddział w Białymstoku w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 czerwca 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko M. I. (znak sprawy: 010070/680/4854219/2024, postępowanie: 476648463). Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 26 czerwca 2025 r. Z uwagi na nieudzielnie przez skarżącą odpowiedzi na wezwanie, w oparciu o zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 24 lipca 2025 r., uznano, że przedmiotem skargi jest bezczynność ZUS w Warszawie Oddział w Białymstoku w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 17 czerwca 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko M. I.. Jednocześnie wezwano skarżącą do wyjaśnienia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – czy przed wniesieniem skargi wniosła do organu wyższego stopnia (Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy tj. wniosku z dnia 17 czerwca 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko M. I. (stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.) - pod rygorem uznania, że takie ponaglenie nie zostało wniesione. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Wezwanie w powyższym zakresie doręczono skarżącej w dniu 17 września 2025 r., jednakże wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyczerpanie środków zaskarżenia to sytuacja, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie. W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej lub jego bezczynności takim środkiem jest ponaglenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572), powoływanej w skrócie jako "K.p.a.". Środek zaskarżenia w postaci ponaglenia wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 K.p.a.). Z powyższego jednoznacznie zatem wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 K.p.a. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, że skarga nie czyniła zadość wspomnianemu wymaganiu, skarżąca została wezwana do wyjaśnienia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - czy przed wniesieniem skargi wniosła do organu wyższego stopnia (Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy tj. wniosku z dnia 17 czerwca 2024 r. o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko M. I. (stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.) - pod rygorem uznania, że takie ponaglenie nie zostało wniesione. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 17 września 2025 r., jednakże pozostało bez odpowiedzi. W świetle powyższego, uznać należy, że wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga nie została poprzedzona ponagleniem. W aktach sprawy nie sposób odnaleźć dowodu na wyczerpanie przez skarżącą trybu z art. 37 K.p.a. Stan taki prowadzi do wniosku, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna w świetle art. 52 § 1 i art. 53 § 2b p.p.s.a. Z tych też względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. ds