II SAB/Łd 84/12

Dnia 20 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA: Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA: Czesława Nowak – Kolczyńska Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi C. A. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi ; 2. zasądzić od organu – Wojewody [...] na rzecz strony skarżącej – C. A. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 27 kwietnia 2012 roku C. A., poprzez swego pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości. Wnosząc o uwzględnienie skargi i wyznaczenie organowi 7 dniowego terminu na załatwienie sprawy strona wskazała na naruszenie art. 12 § 1 i art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i art. 12 ust. 4b ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ( t.j. Dz. U. z 2008 roku, Nr 193, poz. 1194 ze zm.). W motywach skargi strona argumentowała, iż Wojewoda [...] w dniu [...] roku wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi ekspresowej [...] na szczegółowo opisanych odcinkach. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 29 września 2011 roku. Pismem z dnia 6 października 2011 roku organ zawiadomił skarżącą o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania w tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości, stanowiącej dotychczas własność skarżącej oraz o wygaśnięciu ograniczonego prawa rzeczowego ustanowionego na rzecz matki skarżącej w postaci służebności osobistej mieszkania w jednej izbie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na nieruchomości. W dalszej kolejności strona wyjaśniła, że organ w dniu 20 października 2011 roku zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Strona została powiadomiona o tym, że operat został sporządzony dnia 16 stycznia 2012 roku. Pismem z dnia 6 marca 2012 roku strona została poinformowana przez organ o zgromadzeniu całości materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy w terminie 5 dni. Niemniej jednak do dnia 27 kwietnia 2012 roku decyzja ustalająca wysokość odszkodowania nie została wydana. W dniu 23 stycznia 2012 roku strona skarżąca skierowała do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] roku zażalenie zostało uznane za nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie. Zdaniem organu podstawą do odrzucenia skargi winno być uznanie, iż strona nie wyczerpała środków zaskarżenia. Argumentując wniosek o oddalenie skargi Wojewoda [...] wyjaśnił, iż w dniu [...] roku została wydana decyzja o ustaleniu odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości oraz z tytułu wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego, ustanowionego na przedmiotowej nieruchomości. W piśmie z dnia 19 czerwca 2012 roku pełnomocnik skarżącej oświadczył, iż podtrzymuje skargę na bezczynność mimo wydania przez organ decyzji o ustaleniu wysokości odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ( art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności odnieść się należy do wniosku organu o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a. ). W sprawie skargi na bezczynność środkiem takim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). W stanie faktycznym sprawy strona skarżąca złożyła, pismem z dnia 23 stycznia 2012 roku, zażalenie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na bezczynność Wojewody [...]. Organ II instancji, na podstawie art. 37 § 2 w zw. z art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowieniem z dnia [...] roku uznał powyższe zażalenie za nieuzasadnione. Z treści uzasadnienia tego postanowienia wynika, że organ I instancji podejmował czynności zmierzające do uzupełnienia materiału dowodowego i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy, zatem brak jest podstaw do uznania bezczynności organu. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga na bezczynność była dopuszczalna, zatem wniosek organu o jej odrzucenie nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż nie ma znaczenia sposób załatwienia zażalenia. Przystępując do merytorycznej oceny zasadności skargi wskazać należy, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, iż organ, któremu strona skarżąca zarzucała bezczynność, wydał decyzję w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności części nieruchomości stanowiącej dotychczas własność skarżącej oraz z tytułu wygaśnięcia ograniczonego prawa rzeczowego ustanowionego na przedmiotowej nieruchomości. Decyzja ta została wydana po wniesieniu skargi na bezczynność, bowiem datowana jest na dzień [...] roku. Bezsporne jest także to, że rozstrzygnięcie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej i zawiera stosowne pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia odwołania do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że w przypadku skargi na bezczynność w załatwieniu sprawy, gdy decyzja merytoryczna została wydana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpatrzeniem przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe ( por. np. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 roku, I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). Na marginesie wskazać można, iż na podjęcie przez Sąd rozstrzygnięcia o wskazanej treści nie ma wpływu, ani fakt – bez wątpienia zaistniały w niniejszej sprawie – nieterminowego załatwienia przez organ sprawy skarżącej. Nadto wskazać wypada, iż decyzja wydana przez organ może być przedmiotem odwołania skarżącej, jeżeli nie satysfakcjonuje jej wysokość przyznanego odszkodowania. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 201 § 1 przy zastosowaniu art. 205 § 2 p.p.s.a. i z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat adwokackich oraz ponoszenia przez skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). ko