II SAB/Łd 86/19

Dnia 9 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. a.bł. R. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 13 września 2019 r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 19 września 2019 r. wraz z informacją, iż ww. skarga została rozdzielona na skargi dotyczące wniosków o udostępnienie informacji publicznej z dnia 2 lipca 2019 r. (sygn. akt II SAB/Łd 86/19) oraz z dnia 17 lipca 2019 r. (sygn. akt II SAB/Łd 87/19). Pismem z dnia 26 września 2019 r. skarżący cofnął skargę w sprawie sygn. akt II SAB/Łd 86/19 wyjaśniając, iż składając w dniu 29 sierpnia 2019 r. skargę, nie miał wiedzy, że Sąd rozdzieli ją na dwa odrębne postępowania, a mając na uwadze niepełne udzielenie odpowiedzi na wniosek z dnia 2 lipca 2019 r. przez Prokuraturę Okręgową w Ł., skarżący złożył odrębny wniosek. Na podstawie akt sprawy ustalono, że do chwili obecnej brak fiskalny skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz.1302 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o terminie jego wykonania i ewentualnych konsekwencjach jego niewykonania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 września 2019 r. W ustawowym, siedmiodniowym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W tym stanie rzeczy, w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a., zaistniały podstawy do odrzucenia skargi. Wyjaśnić następnie należy, iż wobec nie uzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podkreślić trzeba, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Innymi słowy, strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 155/13, LEX nr 1344362). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.