II SAB/Łd 87/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Asesor WSA Tomasz Furmanek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi G. G. na bezczynność Prezydenta Miasta Pabianic w sprawie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu G. G. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego zaksięgowaną 31 października 2022 roku pod pozycją [...]. ał II SAB/Łd 87/22 UZASADNIENIE W dniu 6 czerwca 2022 r. G.G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność/na przewlekłość postępowania Prezydenta Miasta Pabianice w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucił organowi naruszenie: – art. 13 ust. 1 w zw. z 4 ust. 3 i art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepisy te ustanawiają zasadę szybkości postępowania w sprawach o informację publiczną, poprzez bezzasadne przedłużenie terminu rozpatrywania sprawy; – art. 13 ust. 2 ustawy w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że przedłużenie terminu odpowiedzi na wniosek o informację publiczną jest dopuszczalny wtedy, gdy organ planuje udostępnić przedmiotową informację, a także w zakresie, w jakim przepis ten nakłada na organ obowiązek uzasadnienia niemożności udostępnienia informacji w terminie, którego to obowiązku organ nie dopełnił; Wobec powyższego wniósł o stwierdzenie bezczynności w wykonaniu wniosku przez organ i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Miejskiej w Pabianicach wskazał, że z treści samej skargi jednoznacznie wynika, że nie dotyczy ona sprawy udostępnienia informacji publicznej. Wyjaśniono, że treść skargi skarżącego z dnia 22 stycznia 2022 r. dotyczącej nieprawidłowości w Pabianickim Centrom Medycznym Spółka z o. o. w Pabianicach wskazuje, że dotyczy ona prywatnej, osobistej sprawy skarżącego. Pełnomocnik organu poinformował, że sprawa będąca przedmiotem skargi z dnia 22 stycznia 2022 r. została w dniu 31 stycznia 2022 r. przekazana do PCM Sp. z o. o., o czym skarżący został powiadomiony. Skarga była również rozpatrywana przez Zarząd oraz Radę Nadzorczą Pabianickiego Centrum Medycznego Sp. z o. o. Na brak odpowiedzi na skargę skarżący, w dniu 6 czerwca 2022 r., złożył skargę do Rady Miejskiej, która będzie procedować uchwałę o przekazaniu skargi według właściwości I Radzie Nadzorczej Spółki. W ocenie organu do rozpatrzenia skargi na działanie Zarządu spółki miejskiej właściwa jest Rada Nadzorcza tej Spółki, a nie Rada Miejska. Mając na uwadze powyższe wniesiono o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako: p.p.s.a.). Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902 – powoływanej dalej jako: "u.d.i.p.") – do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zwleka z wydaniem decyzji, postanowienia albo aktu lub dokonaniem czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa, a sprawa ma charakter sprawy z zakresu administracji publicznej. W przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek. Stosownie zaś do art. 13 ust. 1 tej ustawy udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Z powyższego wynika, że warunkiem powstania po stronie organu obowiązku rozpatrzenia żądania o udostępnienie informacji publicznej jest złożenie wniosku w trybie art. 10 u.d.i.p.. O rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. decyduje data wpływu pisma do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny - w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał wniosku - czy pozostaje on w bezczynności w zakresie jego rozpatrzenia. Tylko skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może stanowić podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania tego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Z treści skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność Prezydenta Miasta Pabianic w zakresie braku odpowiedzi ze strony tego organu na skargę z dnia 22 stycznia 2022 r. na Pabianickie Centrum Medyczne, która to odpowiedź miałby stanowić, w ocenie skrzącego, udostepnienie informacji publicznej. Jednakże, w ocenie Sądu, wskazanego wyżej pisma nie można traktować jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie art. 10 u.d.i.p. Z akt sprawy wynika, że w dniu 22 stycznia 2022 r. skarżący wniósł do Urzędu Miejskiego w Pabianicach pismo zatatuowane "skarga – prośba o pomoc w sporze z Pabianickim Centrum Medycznym". W treści tego pisma wskazał, że po wyczerpaniu wszelkich dostępnych sposobów prawnych, zwraca się z prośbą o wyjaśnienie sprawy umieszczenia przy jego nazwisku w systemie informatycznym Pabianickiego Centrum Medycznej, symbolu /znaczka / oznaczenia / stygmatu, który jest widoczny dla każdego pracownika P.C.M. po załogowaniu się do systemu informatycznego i wyświetleniu danych osobowych skarżącego. Rację ma skarżący wskazując w skardze, że przepisu u.d.i.p. wprowadzają minimum formalizmu jednakże, we wspomnianym piśmie skarżący ani razu nie zaznaczył, że żąda odpowiedzi w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wbrew zarzutom skargi, pisma tego nie sposób zakwalifikować jako podania o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ nie spełnia podstawowego warunku podania o udostępnienia informacji publicznej czyli żądania udzielenia takiej informacji. Skarżący w żaden sposób nie wskazywał, że składa wniosek o udostępnienie informacji publicznej, lecz dopiero w skardze do Sądu powołał się na z art. 13 w zw. z art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wskazał jedynie, ze prosi Prezydenta Miasta o pomoc prawną, gdyż uważa postepowania spółki (stygmatyzowania pacjenta, nie udzielnie satysfakcjonującej odpowiedzi na kierowane do spółki pisma) za niezgodnie z przepisami. Przypomnieć tym miejscu równocześnie należy, że stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Jednakże, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18 (dostępny w CBOSA): "Pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. Podobnie nie można przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie.". Ponadto NSA stwierdził, że: "Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny.". W związku z powyższym, w ocenie Sądu, pismo z dnia 22 stycznia 2022 r. zostało prawidłowo zakwalifikowaną przez organ jako skarga złożonej w trybie postępowania skargowo-wnioskowego i w tym trybie procedowane. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze, że przed złożeniem skargi do sądu wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie został do organu wniesiony, skargę na bezczynność należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. is