II SAB/Łd 88/25

Dnia 6 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Grosińska – Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Łódzkiego w przedmiocie wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. dc Pismem, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 16 maja 2025 r., A.K. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Łódzkiego w sprawie wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 czerwca 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie numeru PESEL, złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej również jako: "k.p.a.") przed wniesieniem skargi do sądu oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lipca 2025 r. W dniu 22 lipca 2025 r. A.K. złożył w Sądzie pismo, w którym wskazał swój numer PESEL, a ponadto podkreślił, iż "nie ma takiego przepisu co do złożenia zasadnej skargi złożenia ponaglenia, ale oczekuje takiego przepisu prawa". W piśmie tym nie wykazał, aby wniósł do organu wyższego stopnia ponaglenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Łódzkiego przed wniesieniem skargi. Z notatki służbowej z dnia 5 sierpnia 2025 r. wynika, iż skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił również wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje zatem przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Łodzi z 5 lipca 2024 r., sygn. II SAB/Łd 71/24 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Przyjąć zatem należy, że wykazanie wniesienia ponaglenia jest wymogiem formalnym skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji. Ponadto, stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Natomiast jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wymogiem formalnym skargi jest również uiszczenie stosownego wpisu sądowego. Jak bowiem stanowi art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość opisanym powyżej wymaganiom, wobec czego skarżący został wezwany do usunięcia jej braków formalnych poprzez wskazanie numeru PESEL, uiszczenie wpisu oraz złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. pod rygorem jej odrzucenia. Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie złożył pismo, w którym wskazał numer PESEL. W ocenie Sądu, uznać należy również, że w niniejszej sprawie spełniony został wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przed złożeniem skargi. W aktach administracyjnych znajduje się bowiem pismo skarżącego z dnia 27 marca 2025 r., zatytułowane "Skarga Przewlekłość postępowania administracyjnego". Zostało ono potraktowane przez Wojewodę Łódzkiego jak ponaglenie i przekazane w takim charakterze Ministrowi Rozwoju i Technologii. Wojewoda Łódzki w dniu 3 lipca 2025 r. nadesłał do Sądu pismo, z którego wynika, że organ odwoławczy postanowieniem z dnia 18 czerwca 2025 r., znak: DO.1.7614.257.2025.AZ "uznał zażalenie A. K. za nieuzasadnione", co należy poczytywać jako stwierdzenie, iż postępowanie przed organem I instancji nie cechowało się przewlekłością. Postanowienie to zostało wydane wskutek rozpatrzenia ponaglenia A. K. z dnia 27 marca 2025 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 16 maja 2025 r., a więc po złożeniu ww. pisma. Skarżący spełnił tym samym wymóg, o którym mowa w art. 52 p.p.s.a. oraz art. 53 § 2b p.p.s.a. Jednakże do chwili obecnej skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Należało zatem stwierdzić, że skarga A. K. – jako nieopłacona – nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. dc