II SO/Łd 10/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia NSA Anna Stępień Protokolant: Sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy z wniosku U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz wnioskodawcy U. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2016r. U.Z. zwróciła się do sądu administracyjnego o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 6 grudnia 2015r. na bezczynność w przedmiocie legalności wybudowania budynku mieszkalnego, położonego przy ulicy A w B. W uzasadnieniu wniosku U. Z. podniosła, że ww. skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 7 grudnia 2015r., a z informacji uzyskanej w organie wynikało, że od dnia jej złożenia nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę. Organ nie zajął się złożoną skargą w ogóle, co oznacza, że termin, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upłynął bezskutecznie. Skarżąca wniosła ponadto o zasądzenie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. Odpis wniosku o wymierzenie grzywny został doręczony organowi wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy. Pomimo tego do dnia rozprawy organ nie ustosunkował się do jego treści. Do dnia rozprawy ww. skarga na bezczynność nie wpłynęła do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." – jest zasadny. Jak wynika z treści art. 54 § 2 p.p.s.a., wniesienie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, skutkuje obowiązkiem przekazania jej właściwemu sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie opisana na wstępie skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. sprawy administracyjnej wszczętej po wniosku z dnia 3 lutego 2012 roku wpłynęła do siedziby organu w dniu 7 grudnia 2015. Stosownie zatem do cytowanych wyżej przepisów skutkowało to obowiązkiem przekazania jej do sądu wraz z aktami sprawy w terminie 30 dni, tj. do dnia 7 stycznia 2016r. Pomimo tego ww. skarga nie wpłynęła do sądu nawet do dnia rozprawy. Niezastosowanie się zaś do obowiązku przekazania do sądu skargi wraz z aktami sprawy w przewidzianym do tego, ustawowym terminie wypełniło przesłanki, wynikające z dyspozycji art. 55 § 1 p.p.s.a., co obliguje sąd do uwzględnienia wniosku strony skarżącej i wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny na podstawie wskazanego przepisu. Podkreślić należy, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków, określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że organ w ogóle nie dopełnił powinności przekazania skargi. Takie zaniechanie niweczy zaufanie obywateli do organów administracji publicznej, tym samym naraża na uszczerbek autorytet Państwa. Ponadto generuje kolejną bezczynność. Zważywszy przywołane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o wymierzeniu grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiąga cel przewidziany w przywołanej normie prawnej. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. k.ż.