II SO/Łd 10/18

PostanowienieWSA w Łodzi2018-07-27

Skład orzekający: Referendarz sądowy Katarzyna Patynowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, osoba starsza, niepełnosprawna, o niskich dochodach, może uzyskać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy przysługuje prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ponieważ jego sytuacja materialna i osobista (wiek, niepełnosprawność, niskie dochody, brak majątku poza mieszkaniem) uzasadnia przyznanie pomocy, gdyż nie jest w stanie ponieść kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku dla swojego utrzymania.
Stan faktyczny
Z. S., osoba starsza (74 lata) i niepełnosprawna, utrzymująca się z zasiłku stałego w kwocie 604 zł miesięcznie, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. odmawiającą przyznania zasiłku celowego. Wnioskodawca wskazał na wysokie koszty utrzymania mieszkania i mediów oraz brak innych dochodów i majątku. Uzasadnił wniosek zawiłością sprawy i brakiem doświadczenia w postępowaniach sądowych.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 lipca 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a: - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. kp Z. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawca napisał, iż jest w starszym wieku (ma 74 lata), jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się z zasiłku stałego, który wynosi 604 zł miesięcznie. Wnioskodawca ponosi koszty utrzymania mieszkania (240 zł miesięcznie) i mediów (prąd – 99,99 zł, gaz – 66 zł, woda – 60 zł, telefon – 30 zł i środki czystości – 20 zł miesięcznie). Wnioskodawca posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni 24 m2. Ponadto wnioskodawca nie posiada innego majątku w postaci oszczędności czy przedmiotów wartościowych. We wniosku Z. S. oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym. Uzasadniając wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wnioskodawca napisał, że sprawa ma zawiły charakter, a on nie posiada doświadczenia w prowadzeniu spraw sądowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), dalej jako: "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy w tym: wiek (74 lata), niepełnosprawność, niskie dochody (604 zł miesięcznie), brak majątku (z wyjątkiem mieszkania o powierzchni 24 m2), brak oszczędności i przedmiotów majątkowych, referendarz sądowy uznał, że nie jest on w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego powodu wniosek Z. S. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w postanowieniu na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. Końcowo wyjaśnić należy, iż Z. S. wskazując, że wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie sprecyzował czy wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata czy radcy prawnego. Niemniej jednak referendarz z uwagi na tożsamy zakres kompetencji zarówno adwokata, jak i radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zdecydował o ustanowieniu pełnomocnika w osobie radcy prawnego. kp

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło