II SO/Łd 12/17

Dnia 15 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 74/15 w przedmiocie bezczynności organu w sprawie legalności i prawidłowości wybudowania i użytkowania budynku handlowego postanawia: oddalić wniosek. a.tp. W dniu 17 stycznia 2017 r. U. Z. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", za nieprzekazanie skargi z dnia 7 listopada 2016 r. (złożonej w organie w dniu 4 listopada 2016 r.) na niewykonanie przez PINB wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lipca 2015 r. sygn. akt II SAB/Łd 74/15 w przedmiocie bezczynności organu w sprawie legalności i prawidłowości wybudowania i użytkowania budynku handlowego położonego w B. przy ul. A 4i. Ponadto strona wniosła o zasądzenie w trybie art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania sądowego. Odpowiadając na powyższy wniosek PINB pismem z dnia 20 lutego 2017 r. wniósł o jego oddalenie i poinformował, że 30 – dniowy termin, który obligował go do przekazania skargi U. Z. opatrzonej datą 7 listopada 2016 r., a złożonej w dniu 4 listopada 2016 r., biegł od dnia 5 listopada 2016 r. i zakończył się w niedzielę 4 grudnia 2016 r. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 6 grudnia 2016 r., a zatem zaledwie z jednodniowym uchybieniem terminu. Z uwagi na to, że uchybienie terminu było nieznaczne i nie wynikało z opieszałości organu, zasadne jest oddalenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny nie jest uzasadniony. Stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei, w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wobec powyższego wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, bez względu na jego przyczyny oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Należy również podkreślić, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. z uchybieniem terminu przez organ nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, czy też umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09 (ONSAiWSA 2010/1/2) podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 ustawy obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. W postanowieniu z dnia 17 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1259/13 (Lex nr 1419496) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stosownie do treści art. 55 § 1 powołanej ustawy, "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd administracyjny powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (zob. T. Woś, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Warszawa 2011, s. 381). Dostrzec dodatkowo należy, że sąd administracyjny – rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość – może brać pod uwagę takie okoliczności, jak m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu administracyjnym, a więc, czy grzywna spełni wymogi sprawiedliwości naprawczej. Uwzględniając stan faktyczny sprawy niniejszej sąd doszedł do przekonania, że wniosek U. Z. o wymierzenie PINB w B. grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniu wnioskodawczyni skarga została przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy i zarejestrowana za sygn. akt II SA/Łd 976/16. Z treści odpowiedzi na wniosek oraz załączonych przez PINB dokumentów wynika, że skarga została przekazana sądowi za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej w dniu 6 grudnia 2016 r., a zatem zaledwie z jednodniowym uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., liczonego od dnia 5 listopada 2016 r. Biorąc pod uwagę fakt, że przekroczenie terminu jest nieznaczne i nie było zamierzone przez organ, zaś wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne a fakultatywne, sąd oddalił wniosek. Na marginesie wskazać trzeba, że dotychczas wymierzane PINB grzywny za nieprzekazanie skarg w terminie przyniosły oczekiwany rezultat, czego dowodem jest niniejsza sprawa, zatem niecelowe byłoby karanie organu za jednodniowe uchybienie terminu. Wobec powyższego sąd na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.tp.