II SO/Łd 13/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 marca 2017 r. sprawy z wniosku U.Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 118/15 w przedmiocie bezczynności organu w sprawie legalności wybudowania i użytkowania przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku mieszkalnego postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić skarżącej U.Z. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100,00 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku, zaksięgowaną w dniu 30 stycznia 2017 roku, pod pozycją [...]. A.G. II SO/Łd 13/17 U Z A S A D N I E N I E W dniu 17 stycznia 2017 r. U.Z. złożyła do sądu administracyjnego pismo z dnia 2 stycznia 2017 r., w którym, w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wniosła o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 7 listopada 2016 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 118/15 w przedmiocie bezczynności organu w sprawie legalności wybudowania i użytkowania przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku mieszkalnego. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi U.Z. wyjaśniła, że ww. skargę złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 4 listopada 2016 r., jednakże termin określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. upłynął bezskutecznie. Na mocy zarządzenia sędziego z dnia 6 lutego 2017 r. odpis wniosku U.Z. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. celem zajęcia stanowiska co do jego treści. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ, w piśmie z dnia 20 lutego 2017 r., wyjaśnił, że U.Z. wniosła skargę w dniu 4 listopada 2016 r. (pismo datowane na dzień 7 listopada 2016 r.), zatem w świetle art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. ostatnim dniem terminu do wywiązania się przez organ z obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. był dzień 5 grudnia 2016 r. (dzień 4 grudnia 2016 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy) i właśnie w tym dniu organ nadał do sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W związku z tym termin przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został przez organ naruszony. Wobec powyższego organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny jako bezpodstawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Natomiast jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że skarga U.Z. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2015 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 118/15 w przedmiocie bezczynności organu w sprawie legalności wybudowania i użytkowania przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego do budynku mieszkalnego wpłynęła do organu w dniu 4 listopada 2016 r. Organ przekazał tę skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Sądu w dniu 5 grudnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Łd 970/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił ww. skargę U.Z. jako niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi, już po wydaniu postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r., jest niedopuszczalne, bowiem wniosek o wymierzenie grzywny stanowi środek dyscyplinujący działanie organu, a jego celem jest przeciwdziałanie "przetrzymywaniu" skarg przez organy administracji i uniemożliwianiu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. jest zatem ściśle związany z wniesieniem skargi i określa sekwencję działań, które mogą być podjęte w celu doprowadzenia do rozpoznania sprawy, a więc wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest dopuszczalny, jeżeli skarga została wniesiona do organu i nie została rozpoznana przez sąd administracyjny. Występowanie z wnioskiem o ukaranie organu grzywną nie może mieć na celu jedynie funkcji represyjnej (post. NSA z dnia 19 maja 2016 r., II OZ 498/16). Reasumując należy wskazać, że nie zostało naruszone prawo U.Z. do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, ponieważ organ przekazał wniesioną przez nią skargę, a kończącym postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. tut. Sąd tę skargę odrzucił. Tym samym postępowanie przed sądem zostało zakończone. Nie ma zatem podstaw, aby w takiej sytuacji z postępowania w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. czynić narzędzie o wyłącznie represyjnym charakterze. Dodatkowego wyjaśnienia natomiast wymaga, że skoro U.Z. wniosła skargę w dniu 4 listopada 2016 r. (pismo datowane na dzień 7 listopada 2016 r.), a w dniu 5 grudnia 2016 r. (dzień 4 grudnia 2016 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy) organ nadał do sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został przez organ naruszony. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od odrzuconego wniosku orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt p.p.s.a. jak w pkt 2 postanowienia. AG