II SO/Łd 25/15

Dnia 26 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2016 roku sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie skargi na niewykonanie przez organ wyroku WSA w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2015 roku w sprawie II SAB/Łd 44/15 p o s t a n a w i a 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS W dniu 5 października 2015 roku S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek w trybie art. 63 w zw. z art. 55 § 1 oraz art. 64 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 24 sierpnia 2015 roku na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2015 roku sygn. akt II SAB/Łd 44/15 w przedmiocie prawidłowości wybudowania i przystąpienia do użytkowania sieci telekomunikacyjnej posadowionej na nieruchomości położonej w B., przy ulicy A 2. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie złożył odpowiedzi na wniosek. Sądowi z urzędu wiadomo, że skargę S. M. z dnia 24 sierpnia 2015 roku na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2015 roku, sygn. akt II SAB/Łd 44/15 organ przekazał do Sądu dnia 12 listopada 2015 roku (sygn. akt II SA/Łd 972/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Do dnia orzekania nie ogłoszono jeszcze informacji o przeciętnym wynagrodzeniu w gospodarce narodowej w 2015 roku, jednak z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 listopada 2015 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w trzecim kwartale 2015 roku wynika, że wyniosło ono 3895,33 zł. (M.P. z 2015 r. poz. 1086). Powołane wyżej przepisy przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: to jest stwierdzenie uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 roku, sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Skargę S. M. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2015 roku sygn. akt II SAB/Łd 44/15 doręczono organowi w dniu 24 sierpnia 2015 roku – data taka widnieje na kopii skargi załączonej do wniosku. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 23 września 2015 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ obowiązek ten zrealizował dopiero w dniu 12 listopada 2015 roku (sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Łd 972/15), a więc po złożeniu wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. z dnia 5 października 2015 roku. Co więcej, organ nie udzielił odpowiedzi na rozpoznawany wniosek i nie wyjaśnił przyczyny zwłoki. Reasumując, uchybienie terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu jest niewątpliwe. Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami została doręczona sądowi z 50-dniowym opóźnieniem sąd uznał, iż celowe będzie nałożenie grzywny na organ w wysokości 500 złotych. Wszak celem grzywny jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, ale także ma ona być sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Konkludując, obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został wykonany w ustawowym terminie. Zatem nałożenie grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a., w okolicznościach tej konkretnej sprawy, uznać należało za uzasadnione. Wysokość grzywny Sąd miarkował z uwzględnieniem okoliczności, iż opóźnienie w przekazaniu skargi wyniosło 50 dni, a organ nie wskazał na przyczyny takiego stanu rzeczy. Z tych wszystkich względów, w oparciu o treść art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. A. P.