II SO/Łd 26/17

Dnia 19 lutego 2018 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M.J. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie wybudowanej wiaty postanawia: przyznać radcy prawnemu M.S., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł. przy A, kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu i nakazać wypłacenie powyższej kwoty radcy prawnemu M.S. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. lf II SO/Łd 26/17 Uzasadnienie Postanowieniem starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 3 listopada 2017 r. M.J. przyznane zostało prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w celu wystąpienia ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie wybudowanej wiaty. W dniu 13 lutego 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo radcy prawnego M.S. z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi, z uwagi na wydanie przez organ stosownej decyzji. W ww. piśmie zawarte było oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Starszy referendarz sądowy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., ustanowiony w ramach pomocy prawnej pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jednocześnie należy zauważyć, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Brak jest podstaw, aby odmawiać adwokatowi wynagrodzenia, o ile tylko ten udzielił stronie, dla której został ustanowiony z urzędu pomocy prawnej. Pomoc taka może polegać na udzielaniu porad prawnych i sporządzaniu opinii prawnych, skargi do sądu lub też jak w niniejszym postępowaniu opinii, gdzie pełnomocnik przedstawia i wyjaśnia swoje racje oraz powody dla których nie widzi szans na przeprowadzenie postępowania sądowego (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93). Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016, poz. 1715) wśród czynności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji nie wymienia sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi, dlatego z uwagi na rzeczywisty charakter pomocy prawnej udzielonej w niniejszej sprawie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie w stawce minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, tj. kwotę 240 zł powiększonej o należny podatek VAT. lf