II SO/Łd 33/15

Dnia 8 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2016 roku sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie skargi postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz wnioskodawcy S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Pismem z dnia 28 października 2015 r. S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek w trybie art. 63 w zw. z art. 55 § 1 oraz na podstawie art. 64 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 10 sierpnia 2015 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej, z wniosku skarżącego, skierowanego do organu dnia 1 czerwca 2012 r. w przedmiocie wszczęcia egzekucji lub podjęcia wcześniej wszczętego postępowania egzekucyjnego, dotyczącego decyzji Naczelnika Miasta i Gminy B. z dnia [...]września 1984 r. o znaku: [...]. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku S. M. wyjaśnił, że przed złożeniem niniejszego wniosku uzyskał w organie informację, że od dnia złożenia skargi w organie nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę. Do wniosku załączona została kopia skargi z dnia 23 lipca 2015 r. na bezczynność PINB w B. w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej, z wniosku skarżącego, skierowanego do organu dnia 1 czerwca 2012 r. w przedmiocie wszczęcia egzekucji lub podjęcie wcześniej wszczętego postępowania egzekucyjnego, dotyczącego decyzji Naczelnika Miasta i Gminy B. z dnia [...] września 1984 r. o znaku: [...]. Pomimo dwukrotnego wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do udzielenia odpowiedzi na wniosek S. M. organ milczał. Pismem z dnia 3 lutego 2016 r. skarżący sprecyzował, iż jego wniosek o ukaranie grzywną dotyczy nieprzekazania skargi z dnia 23 lipca 2015 r. na bezczynność PINB w B. w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej opisanej we wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł (publik. M.P.2016.145). Powołane wyżej przepisy przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: to jest stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, określając wysokość grzywny, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będących przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie uczynił zadość wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Skargę S. M. na bezczynność PINB doręczono organowi w dniu 23 lipca 2015 roku – data ta wynika z kopii złożonej przy rozpoznawanym wniosku. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 24 sierpnia 2015 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ tego obowiązku nie zrealizował, nawet po złożeniu w dniu 28 października 2015 roku wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Co więcej, organ nie udzielił odpowiedzi na rozpoznawany wniosek i nie wyjaśnił przyczyn zwłoki. Reasumując, uchybienie terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu jest niewątpliwe i trwa nadal. Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami nie została przekazana do sądu za celowe sąd uznał nałożenie na organ grzywny w wysokości 1000 złotych. Chociaż głównym celem grzywny jest doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, to ma ona być również sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto, ma także pełnić funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Konkludując, obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został wykonany. Zatem wymierzenie grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a., w okolicznościach tej konkretnej sprawy, uznać należało za uzasadnione. Ustalając wysokość grzywny sąd miał na względzie fakt, iż nadal nie doszło do przekazania skargi. Mając powyższe na uwadze, sąd w oparciu o przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania rozstrzygnął na podstawie art. 200 p.p.s.a. k.ż.