II SO/Łd 45/16

Dnia 13 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 kwietnia 2016 roku sprawy z wniosku U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi postanowił: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz wnioskodawcy U. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. P. Pismem z dnia 3 marca 2016 r. U. Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 18 stycznia 2016 r. na bezczynność tego organu w sprawie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku położonego w B. przy ulicy A 4b. Ponadto strona wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku U. Z. wyjaśniła, że przed złożeniem niniejszego wniosku uzyskała w organie informację, że od dnia złożenia skargi w organie nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę. W załączeniu do wniosku strona złożyła kopię skargi z dnia 18 stycznia 2016 r. (data prezentaty organu) na bezczynność PINB w B. w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 26 lutego 2014 r. w przedmiocie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynku położonego w B. przy ulicy A 4b. Pomimo wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do udzielenia odpowiedzi na wniosek U. Z. organ milczał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z tym przepisem postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł (publik. M.P.2016.145). Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, wymierzając grzywnę, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. PINB w B. nie uczynił zadość wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Skargę U. Z. na bezczynność organu doręczono w dniu 18 stycznia 2016 roku – data ta wynika z kopii złożonej przy rozpoznawanym wniosku. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 17 lutego 2016 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ tego obowiązku nie zrealizował, nawet po złożeniu w dniu 3 marca 2016 roku wniosku w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Co więcej, organ nie udzielił odpowiedzi na rozpoznawany wniosek i nie wyjaśnił przyczyny zwłoki. Reasumując, uchybienie terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu jest niewątpliwe i trwa nadal. Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami nie została przekazana do sądu za celowe uznać należy nałożenie grzywny na organ w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych. Wszak celem grzywny jest głównie doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, chociaż ma ona być również sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona także funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Konkludując, obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie został wykonany. Zatem wymierzenie grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a., w okolicznościach tej konkretnej sprawy, uznać należało za uzasadnione. Wysokość grzywny Sąd miarkował z uwzględnieniem okoliczności, iż nadal nie doszło do przekazania skargi. Z tych wszystkich względów, w oparciu o treść art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. A. P.