II SO/Łd 5/20

PostanowienieWSA w Łodzi2020-07-08

Skład orzekający: Sędzia Joanna Sekunda-Lenczewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wymierzyć grzywnę organowi administracji za przekazanie niekompletnych akt sprawy, pomimo późniejszego uzupełnienia braków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi za przekazanie niekompletnych akt sprawy, nawet jeśli braki zostaną uzupełnione po złożeniu wniosku o grzywnę. Przekazanie niekompletnych akt narusza obowiązek określony w art. 54 § 2 PPSA, a późniejsze uzupełnienie nie czyni wniosku o grzywnę bezprzedmiotowym ani nie niweczy zasadności rozpoznania sprawy. Grzywna pełni funkcję dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną.
Stan faktyczny
A. U. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych. Następnie złożył wniosek o wymierzenie Wójtowi grzywny za przekazanie niekompletnych akt sprawy, wskazując na brakujące dokumenty, w tym ponaglenie z marca 2019 r. Wójt Gminy D. wniósł o odrzucenie wniosku, argumentując, że skarga na przewlekłość była wadliwa. Sąd uznał, że akta były niekompletne i wymierzył grzywnę.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył Wójtowi Gminy D. grzywnę w wysokości 500 złotych oraz zasądził od Wójta na rzecz A. U. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 8 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. U. o wymierzenie Wójtowi Gminy D. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za przekazanie niekompletnych akt sprawy dotyczących skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy D. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; 2. zasądzić od Wójta Gminy D. na rzecz A. U. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. W dniu 31 stycznia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. U. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych. Pismem z dnia 18 lutego 2020 r. skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), za przekazanie niekompletnych akt sprawy dotyczących ww. skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy D. w sprawie zakłócenia stosunków wodnych. Uzasadniając wniosek wnioskodawca wskazał, że w dniu 31 grudnia 2019 r. złożył w Urzędzie Gminy D. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie zakłócenia stosunków wodnych na działce nr 162/2 przez właścicieli działek i gruntów rolnych od działki nr 162/2/ w kierunku wschodnim, do rowu zbiornika. Wnioskodawca podkreślił, iż mimo, że w skardze wniósł o dołączenie całości dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy, organ gminy pominął jego żądanie, czym naruszył art. 54 § 2 p.p.s.a. Wnioskodawca podniósł nadto, że skutkiem takich działań organu było również niewykazanie w aktach sprawy ponaglenia z dnia 29 marca 2019 r., mające istotne znaczenie w sprawie. A. U. do ww. wniosku dołączył kserokopie dokumentów nieprzekazanych przez organ gminy. Pismem z dnia 5 maja 2020 r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek A. U. o wymierzenie grzywny za przekazanie niekompletnych akt sprawy., wnosząc o odrzucenie przedmiotowego wniosku. Argumentując organ wskazał, że skarga dotycząca przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy D. została skierowana do sądu bez wyczerpania przez skarżącego trybu wynikającego z art. 37 k.p.a., a zatem sama skarga powinna zostać odrzucona, a tym samym również wniosek o ukaranie grzywną, w ocenie organu, stanie się bezprzedmiotowy. Do odpowiedzi na wniosek organ załączył kserokopie dokumentów potwierdzonych za zgodność z oryginałem, według sporządzonego wykazu (tożsamych z załącznikami wniosku skarżącego). Organ nadmienił nadto, iż wskazane w wykazie dokumenty, nie mają żadnego znaczenia i wpływu na termin załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przesłankami uprawniającymi sąd do wymierzenia grzywny organowi jest stosowny wniosek skarżącego oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd zaś orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, pub. ONSA/WSA 2010/1/2). Zdaniem sądu w rozpatrywanej sprawie zostały spełnione przesłanki wymierzenia organowi grzywny. Należy zauważyć bowiem, że akta administracyjne, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a., przesyłane do kontroli sądowej wraz ze skargą, winny zawierać wszystkie dokumenty obrazujące kolejne czynności formalne i merytoryczne, wykonywane przez organy prowadzące postępowanie w rozstrzyganej sprawie. Akta postępowań toczących się przed organem pierwszej i drugiej instancji, przedkładane sądowi winny zawierać komplety dokumentów ułożonych chronologicznie, złączonych i ponumerowanych, wyposażonych w kartę przeglądową (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 412/19, LEX nr 2757634). Odnosząc powyższe konstatacje do okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż przedłożono Sądowi akta niezłączone i niekompletne, pozbawione części dokumentów, które zostały wygenerowane przez wnioskodawcę i organ w postępowaniu. Oceny tej nie zmienia fakt, że Wójt Gminy D. nadesłał większość brakujących dokumentów, przy piśmie z dnia 5 maja 2020 r. będącego odpowiedzią na wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Okoliczność, że organ administracji finalnie przekazał do Sądu brakujące dokumenty, nie skutkuje bowiem ani bezprzedmiotowością postępowania, ani bezzasadnością rozpoznawanego wniosku. Co więcej nadal w aktach sprawy brak jest pisma skarżącego z dnia 29 marca 2019 r. stanowiącego ponaglenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy D. sprawy dotyczącej zakłócenia stosunków wodnych. Miarkując wysokość grzywny wymierzonej organowi w niniejszej sprawie Sąd miał na uwadze, że ustawodawca do uznania sądu pozostawił ustalenie wysokości wymierzonej grzywny, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Kwota ta zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 4585,03 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 11 lutego 2020 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2019 r., M.P z 2020 r., poz. 174). W konsekwencji Sąd uznał, że grzywna w kwocie 500 złotych będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku ustawowego i jednocześnie spełni pozostałe cele, dla których została ustanowiona, dyscyplinując organ na przyszłość. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na koszty te składa się uiszczony przez wnioskodawcę wpis sądowy w kwocie 100 zł. a.bł.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło