II SO/Łd 5/23

Dnia 15 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z 16 sierpnia 2021 roku nr OŚ.6220.28-14.2020/21 w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z 16 sierpnia 2021 roku nr OŚ.6220.28-14.2020/21 w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. ał Decyzją z dnia 16 sierpnia 2021 r. nr OŚ.6220.28-14.2020/21.WK Burmistrz Konstantynowa Łódzkiego orzekł na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. realizację przedsięwzięcia pn. "Zespół produkcyjno - magazynowo - usługowy wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz zapleczem biurowo-socjalnym, na terenie działek nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]obręb [...], powiat p., województwo ł. i stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Określił również warunki i wymagania dla przebiegu inwestycji, wskazane w sentencji decyzji. Powyższa decyzja jest ostateczna. Decyzją z dnia 28 września 2022 r. nr 332/2022 znak AB.6740.217.2022.MK Starosta Pabianicki zatwierdził projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno - budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę dla P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. obejmujące budowę hali produkcyjno - magazynowo - usługowej z częścią biurowo - socjalno - techniczną wraz z rampami rozładowczymi, budynkiem portierni, miejscami postojowymi na samochody osobowe, miejscami postojowymi na samochody ciężarowe, pompownią i zbiornikiem przeciwpożarowym, budowę instalacji zasilającej zewnętrzne hydranty i tryskacze, budowę zbiorników retencyjnych, instalacji wodociągowej, instalacji kanalizacji deszczowej i sanitarnej ze szczelnym zbiornikiem do gromadzenia nieczystości ciekłych, separatora, osadnika, przepompowni i studni rozprężnej, zewnętrznej i wewnętrznej instalacji gazu ziemnego, instalacji oświetlenia terenu, wewnętrznej linii zasilającej i elektroenergetycznej oraz utwardzenie terenu w postaci dróg komunikacyjnych, na terenie działek nr ewid. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. N. w K.. Jednocześnie w decyzji nakazano zachowanie następujących warunków: 1. Szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych: – roboty prowadzić zgodnie z obowiązującymi przepisami, – zachować uzgodnienia warunków branżowych, – przestrzegać praw osób trzecich, – w przypadku powstania w trakcie prowadzenia robót budowlanych odpadów (np. mas ziemnych) należy z nimi postępować zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z 14 grudnia 2012r. o odpadach (Dz. U. z 2020r., poz. 797 ze zm.), – w trakcie przygotowania i realizacji inwestycji zapewnić ochronę elementów środowiska: gleby, powietrza, zieleni i stosunków wodnych, zgodnie z ustawą o ochronie przyrody oraz zapewnić oszczędne korzystanie z terenu, zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska, – na terenie działki znajdują się urządzenia melioracji wodnej. Sieć drenarską należy przebudować w sposób umożliwiający prawidłowe funkcjonowanie urządzeń melioracyjnych na działkach sąsiednich, na koszt inwestora pod nadzorem miejscowej Spółki Wodnej lub osoby z uprawnieniami w specjalności wodno-melioracyjnej lub budownictwa wodnego - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 r. poz. 624 z póżn. zm.), biorąc pod uwagę wytyczne z decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzeń wodnych, znak: PO.ZUZ.5.4210.43.2022.MB z dnia 9 maja 2022r., wydanej przez Państwowe Gospodarstwo Wodne, Wody Polskie, Zarząd Zlewni w Sieradzu, – inwestor zobowiązany spełnić wytyczne z pozwolenia na prowadzenie badań archeologicznych, znak: WUOZ-ZA.5161.834.2022.MISP z dnia 1 sierpnia 2022r., wydanego przez Łódzkiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, – powołać inspektora nadzoru inwestorskiego, zgodnie z § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 listopada 2001 r. w sprawie rodzajów obiektów budowlanych, przy których realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego (Dz.U. nr 138, poz. 1554), wynikających z art. 36 ust. 1 pkt 1-4 oraz art. 42 ust.2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano m.in., odnosząc się do uwag pochodzących od stron postępowania oraz pozostałych osób, iż nie wyrażają zgody na udzielenie pozwolenia na budowę, że stanowisko to nie może być uwzględnione. Inwestor bowiem do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę załączył ostateczną z dniem 26 stycznia 2022 r. decyzję o warunkach zabudowy oraz ostateczną z dniem 17 września 2021 r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, wydane przez Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego. Planowana inwestycja pozostaje w zgodności z ustaleniami powyższych decyzji. Z posiadanej przez organ I instancji wiedzy wynikało, iż decyzje te są nadal obowiązujące. Nie zostały uchylone i nie stwierdzono ich nieważności. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody Łódzkiego z dnia 24 stycznia 2023 r. nr 15/2023 znak: GPB-III.7721.254.2022 KT. W dniu 13 lutego 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek L. R. o wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U z 2023 r., poz. 259 – dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") decyzji nr 15/2023 Wojewody Łódzkiego oraz decyzji Starosty Pabianickiego nr 332/2022, a także decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny złożonej przez wnioskodawcę skargi, z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po rozdzieleniu tego wniosku na etapie wpływu i wydzieleniu do odrębnego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego o środowiskowych uwarunkowaniach przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest tylko ten wniosek. L. R. podkreślił, iż Burmistrz Konstantynowa Łódzkiego, nie dokonując oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko nie rozpoznał też ryzyka wzrostu natężenia ruchu w kierunku z Ł. i A. Obecne drogi i cały układ drogowy nie jest przystosowany do obsługi takiego natężenia ruchu związanego z powstającym magazynem. Okoliczności tej nie wziął pod uwagę również Wojewoda Łódzki przy rozpatrywaniu odwołania, co wskazuje na naruszenie art. 7 k.p.a. Układ drogowy zaplanowany wyłącznie dla ruchu lokalnego, nie przyjmie takiego natężenia ruchu ciężarowego, co dodatkowo pogorszy komfort życia mieszkańców Ł.(T.), K. i A.. L. R. wskazał również, iż obecnie w Samorządowym Kolegium Odwoławczym toczy się sprawa z jego wniosku z dnia 19 stycznia 2023 roku o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej Burmistrza oraz o wstrzymanie wykonania Decyzji Nr 332/2022, o czym wnioskodawca zawiadomił Wojewodę Łódzkiego w dniu 23 stycznia 2023 roku, w trybie art. 97 pkt 4 k.p.a. Wojewoda Łódzki jednak nie zawiesił z urzędu postępowania w tym trybie, do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, jakim jest ważność decyzji środowiskowej i w dniu 24 stycznia 2023 roku wydał decyzję nr 15/2023. Natomiast w dniu 25 stycznia 2023 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej. W uzasadnieniu swojego wniosku L. R. podkreślił, iż jego wniosek wynika ze złożenia w dniu 13 lutego 2023 roku skargi na decyzję Wojewody Łódzkiego nr 15/2023, podtrzymującą decyzją wydaną przez Starostę Pabianickiego w dniu 28 września 2022 roku nr 332/2022 w zakresie udzielenia pozwolenia na budowę dla P. Sp. o.o. W ocenie L. R. Wojewoda Łódzki naruszył art. 7 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób pozwalający na ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej; poprzez przyjęcie "a priori" że decyzja środowiskowa została wydana w sposób bezsporny, z zachowaniem procedur; poprzez niepoddanie analizie i weryfikacji oraz sprawdzeniu procedury wydania decyzji środowiskowej, w szczególności w zakresie odstąpienia przez Burmistrza od sporządzenia oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko; brak podjęcia działań w zakresie braku oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko w procedurze odwoławczej; poprzez przyjęcie, że procedura wydania pozwolenia na budowę ogranicza się wyłącznie i tylko do "odhaczenia wymaganych dokumentów"; poprzez brak weryfikacji obszaru oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w zakresie powierzchni i odległości oraz sposobu określenia tego oddziaływania przez Starostę Pabianickiego, gdzie plac budowy będzie oddalony od istniejącej zabudowy mieszkalnej (nowe domy szeregowe wybudowane w 2022 roku) o 20 (dwadzieścia) metrów. W ocenie wnioskodawcy Wojewoda Łódzki odstąpił w ten sposób od zasady ustalenia prawdy obiektywnej oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej wynikających z art. 7 i 8 k.p.a. Ponadto, w ocenie L. R., Wojewoda Łódzki naruszył .art. 97 pkt. 4 k.p.a. "gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd" - odwołanie od pozwolenia na budowę dotyczy trybu i zakresu wydania decyzji środowiskowej przez Burmistrza. Wniosek o zawieszenie postępowania ze względu na złożony wniosek do SKO o wszczęcie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej Burmistrza, został błędnie zakwalifikowany jako nienależący do zagadnienia wstępnego, oraz dodatkowo jego wniosek o zawieszenie postępowania zgodnie z art. 97 pkt nie został rozpatrzony, przed podjęciem decyzji w zakresie odwołania wnioskodawcy. Wnioskodawca podkreślił, iż jego pierwszy wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia ważności decyzji środowiskowej w SKO złożony został bez podania artykułu k.p.a. i organ zinterpretował to jako wniosek strony, zaś inwestor nie zgodził się na zawieszenie postępowania. Natomiast drugi wniosek w trybie art. 97 pkt. 4 k.p.a nie został w ogóle rozpoznany przez organ. Skarżący wskazuje, iż Wojewoda Łódzki naruszył również art. 37 ustawy o u.i.o.ś. poprzez: niesprawdzenie i przeanalizowanie procesu wydawania decyzji środowiskowej; niesprawdzenie czy na każdym jego etapie zapewniono realną możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu; niesprawdzenie procedur np. kiedy i ile debat publicznych odbył Burmistrz z obywatelami w tej sprawie. Wreszcie, w ocenie wnioskodawcy, organ odwoławczy naruszył art. 63 ustawy o u.i.o.ś. w zakresie oceny spełnienia przez organy (Burmistrz, Starosta Pabianicki) obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko poprzez niesprawdzenie i przeanalizowanie procesu wydawania decyzji środowiskowej oraz wpływu na otoczenie przy pozwoleniu: jakie analizy wewnętrzne przygotował Burmistrz w procesie wydawania decyzji środowiskowej; jakie doświadczenie zawodowe mają eksperci, do których zwrócił się Burmistrz o opinię, przed podjęciem decyzji o odstąpieniu od sporządzenia oceny wpływy przedsięwzięcia na środowisko; ile podobnych ocen eksperci wykonali; czy doświadczenie Burmistrza jest większe niż RDOŚ, który dwukrotnie wskazywał na konieczność sporządzenia oceny; na jakiej podstawie Starosta Pabianicki określił obszar oddziaływania przedsięwzięcia, że działka o numerze [...] podlega wpływowi a działka [...] już nie podlega; czego wynikiem było nieuznanie wielu osób za stronę postępowania przez Starostę; czy na każdym etapie zapewniono realny dostęp społeczeństwa do udziału w procesie wydawania decyzji środowiskowej i pozwolenia na budowę. L. R. podkreślił, iż w postępowaniu skarży tryb wydania decyzji środowiskowej oraz brak zrobienia (raportu) oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko oraz działania organu odwoławczego Wojewody Łódzkiego. Organ (Burmistrz Konstantynowa), stwierdził, że hala nie będzie miała wpływu na środowisko i odstąpił od sporządzenia raportu nt. tego oddziaływania gdyż błędnie przyjął stanowisko, że magazyn o długości 540 m, szerokości 150 metrów i wysokości 16 metrów z centralami klimatyzacyjnymi na dachu, o pow. 81 000 m2 pracująca 365 dni w roku - całodobowo nie oddziałuje na środowisko. Wnioskodawca zwrócił uwagę również na ciągłą pracę silników ciężarówek, w dobie będzie ich 960 sztuk, czyli rocznie około 350.000 (trzysta pięćdziesiąt tysięcy). Kolejny raz podkreślił także, iż układ drogowy zaplanowany wyłącznie dla ruchu lokalnego, nie przyjmie takiego natężenia ruchu ciężarowego, co dodatkowo pogorszy komfort życia mieszkańców Ł. (T.), K. i A.. W ocenie wnioskodawcy wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Łódzkiego nr 15/2023, Starosty Pabianickiego nr 332/2022 i decyzji środowiskowej Burmistrza Konstantynowa, zabezpieczy interes prawny i ekonomiczny skarżącego do czasu rozpoznania jego skargi przez WSA. W dniu 6 marca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga L. R. na decyzję Wojewody Łódzkiego nr 15/2023. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek L. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 16 sierpnia 2021 r. nr OŚ.6220.28-14.2020/21.WK podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) – w skrócie: "p.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Wskazany w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować w perspektywie art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Chodzi tutaj o sprawę w ujęciu materialnym na którą składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Zatem sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. będą objęte akty administracyjne wydane w pierwszej instancji oraz akty administracyjne, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie zwyczajnym albo w trybie nadzwyczajnym, które to akty zostały wydane w postępowaniach administracyjnych, których przedmiotem była sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Jednocześnie podkreślić należy, że art. 61 p.p.s.a. dotyczy wstrzymania wykonania aktu lub czynności objętej zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, tj. aktu lub czynności, którą zaskarżono do sądu administracyjnego (por. Uchwała NSA(7n) w Warszawie z 27.06.2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7; Postanowienie NSA z 11.04.2022 r. I FZ 4/22, CBOIS; Postanowienie WSA w Poznaniu z 14.11.2014 r., III SA/Po 835/14, LEX nr 1550078). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, iż L. R. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji nr 15/2023 Wojewody Łódzkiego oraz decyzji Starosty Pabianickiego nr 332/2022 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę hali produkcyjno – magazynowo – usługowej, a także decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego o środowiskowych uwarunkowaniach dla tegoż przedsięwzięcia w związku ze swoją skargą na decyzję Wojewody Łódzkiego nr 15/2023, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Pabianickiego nr 332/2022. W toku tego postępowania Sąd będzie badał zgodność z prawem tychże decyzji. Poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje decyzja Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 16 sierpnia 2021 r. nr OŚ.6220.28-14.2020/21 o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia. Wprawdzie jej wydanie było konieczne do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jednak brak jest tożsamości przedmiotowej w rozumieniu materialnoprawnym pomiędzy sprawą dotyczącą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia i sprawą w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Ponadto treść art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazuje wprost, iż sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a, jednak może to nastąpić dopiero po wniesieniu skargi na akt lub czynność organu administracji po przekazaniu tej skargi sądowi. Zaś decyzja Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 16 sierpnia 2021 r. jest ostateczna i nie została zaskarżona przez L. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sam wnioskodawca wskazuje, iż wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności. Zatem niezaskarżenie przez L. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi tejże decyzji uniemożliwia sądowi rozpoznanie wniosku o jej wstrzymanie. Z uwagi na powyższe okoliczności należało uznać wniosek L. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Konstantynowa Łódzkiego z dnia 16 sierpnia 2021 r. nr OŚ.6220.28-14.2020/21 o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia za niedopuszczalny. W tej sytuacji sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /a.tp