II SO/Łd 66/16

Dnia 23 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych postanawia: odrzucić wniosek. LS R. J. w dniu 30 maja 2016r. złożył do sądu administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń alimentacyjnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 czerwca 2016r. wnioskodawca został wezwany do złożenia odpisu skargi której, dotyczy wniosek. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braku wniosku w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. Stosowne wezwanie do uzupełnienia braku wniosku zostało doręczone R. J. w dniu 16 czerwca 2016r. W ustawowym terminie wnioskodawca nadesłał do sądu odpis skargi. Następnie zarządzeniem sędziego z dnia 18 czerwca 2016r. wezwano R. J. do wyjaśnienia, kiedy zapoznał się z treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [...] – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. Jednocześnie wezwano wnioskodawcę do uprawdopodobnienia braku winy w zachowaniu terminu do złożenia skargi na ww. decyzję, poprzez złożenie stosownych wyjaśnień. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do sądu z adnotacją: "Zwrot nie podjęto w terminie". W związku z tym zarządzeniem sędziego uznano, że ww. przesyłkę doręczono z dniem 25 lipca 2016r. Następnie zarządzeniem sędziego z dnia 2 sierpnia 2016r. odpis wniosku R. J. z dnia 30 maja 2016r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z odpisem tej skargi (stanowiącym załącznik do wniosku) przesłano organowi administracji celem ustosunkowania się do jego treści. W odpowiedzi na wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w . ustosunkowało się merytorycznie do jego treści, a następnie wniosło o odmowę przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismami z dnia 8 sierpnia 2016r. R. J. ustosunkował się do wezwania sądu z dnia 18 czerwca 2016r. i jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. wyjaśnień. W dniu 17 sierpnia 2016r. w rozmowie telefonicznej z pracownikami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. ustalono, że do dnia dzisiejszego nie wpłynęła żadna skarga R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [...]. Jedyny egzemplarz odpisu "skargi" Kolegium otrzymało wraz z sądowym wezwaniem do ustosunkowania się do treści wniosku R. J. z dnia 30 maja 2016r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. decyzję. Jednakże odpis "skargi" został potraktowany wyłącznie jako załącznik do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016., poz. 718 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 P.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 3 w zw. z § 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wreszcie, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4), a więc w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu winna złożyć skargę, stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. W związku z powyższym w pierwszej kolejności należy zbadać, czy niniejszej sprawie w ogóle zostały spełnione formalne przesłanki do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Podkreślić należy, że wnioskodawca nie wykonał zasadniczego polecenia sądu z dnia 28 czerwca 2016r. – nie wyjaśnił, kiedy zapoznał się z treścią decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r., nr [...]. Jest to ustalenie niezbędne dla oceny, czy wnioskodawca , dla skuteczności wniosku o przywrócenie terminu, zachował siedmiodniowy termin od ustania przyczyny opóźnienia. R. J. tymczasem ograniczył się tylko do wskazania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast uchybienie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. również skutkuje odrzuceniem wniosku na podstawie art. 88 P.p.s.a. Zatem brak wykazania przez wnioskodawcę, że zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, liczony od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania tej czynności, uniemożliwia sądowi merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. Ponadto R. J. nie spełnił formalnych przesłanek, o których mowa w art. 87 § 3 i § 4 P.p.s.a. Nie tylko bowiem nie złożył wniosku za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., ale przede wszystkim nie wniósł jednocześnie do organu skargi do sądu, czyli nie dokonał czynności, której terminowi uchybił. Nie uczynił tego zresztą do dnia dzisiejszego. Z powoływanego wcześniej przepisu art. 87 § 4 P.p.s.a. wynika wprost, że nie można przywrócić terminu dla czynności, która nie została dokonana. Nadesłanego przez wnioskodawcę odpisu "skargi" z dnia 27 maja 2016r. nie sposób potraktować jako wykonanie obowiązku wynikającego z treści art. 54 § 1 P.p.s.a. Dlatego zarówno sąd, jak i organ administracji potraktowały ów odpis "skargi" wyłącznie jako załącznik do wniosku o przywrócenie terminu, niewywołujący żadnych skutków procesowych. W świetle przedstawionych okoliczności uznano wniosek R. J. za niedopuszczalny, co uzasadniało jego odrzucenie na podstawie art. 88 P.p.s.a. W tej też sytuacji bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie wniosku R. J. z dnia 8 sierpnia 2016r. o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień dotyczących wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stało się bezprzedmiotowe. A. P.