II SO/Łd 7/24

PostanowienieWSA w Łodzi2024-09-17

Skład orzekający: Agata Sobieszek-Krzywicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu w przypadku nieuzupełnienia przez stronę numeru PESEL i nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie uzupełni w wyznaczonym terminie braków formalnych, takich jak wskazanie numeru PESEL, oraz braków fiskalnych, takich jak uiszczenie wpisu sądowego, pomimo prawidłowego wezwania przez sąd i pouczenia o skutkach zaniedbania. Niewykonanie tych obowiązków uniemożliwia nadanie wnioskowi dalszego biegu.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Nadzoru Wodnego za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych (numer PESEL) i fiskalnych (wpis sądowy) pod rygorem odrzucenia wniosku. Strona nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie, mimo doręczenia wezwania. W związku z tym sąd odrzucił wniosek.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 września 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 17 września 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.K. o wymierzenie Kierownikowi Nadzoru Wodnego Wód Polskich w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić wniosek. K.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie grzywny Kierownikowi Nadzoru Wodnego Wód Polskich w Ł. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzeń Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 16 sierpnia 2024 r. skarżący został wezwany do wskazania numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 zł. Z zawartych w ww. wezwaniach pouczeniach wynikało, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych wniosku o wymierzenie grzywny w terminie 7 dni będzie skutkowało jego odrzuceniem. Stosowne wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi zostały przesłane skarżącemu za pomocą środków komunikacji elektronicznej 21 sierpnia 2024 r. Z urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) wynika, że wezwania, o których wyżej mowa zostały doręczone skarżącemu 26 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – w skrócie: "p.p.s.a." – wniosek o wymierzenie grzywny powinien zawierać numer PESEL strony, będącej osobą fizyczną. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca wniosek o wymierzenie grzywny postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych wniosku. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku o wszczęcie postępowania sądowego stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (orzeczenie dostępne w CBOSA), podkreślono, że: "Na stronie wnoszącej pismo spoczywa obowiązek wypełnienia wszystkich warunków formalnych określonych w art. 46-47 p.p.s.a. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że na wezwanie przewodniczącego strona uzupełnia braki formalne pisma, które uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu. Wniesienie pisma zawierającego wszystkie wymagane elementy, a także uzupełnienie jego braków niewątpliwie należy zaliczyć do czynności strony. Przyjęty w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podział czynności z uwagi na kryterium podmiotowe (czynności sądu, strony i innych uczestników postępowania), wyklucza podejmowanie czynności nienależących do danego podmiotu, co jest związane z określoną w ustawie pozycją każdego z tych podmiotów. W związku z tym nie można oczekiwać, że sąd będzie podejmował czynności należące do strony postępowania. Poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne.". Ponadto NSA stwierdził, że: "Jeżeli strona nie skorzysta z możliwości uzupełnienia braku formalnego skargi, to z jej zaniechania nie można wyprowadzać wniosku o naruszeniu prawa strony do sądu. Równość w prawie odnosi się zaś, co do zasady, do procesu stanowienia norm prawa i nakłada na prawodawcę obowiązek nadawania prawu takich treści, które czynią zadość nakazowi jednakowego traktowania podmiotów (sytuacji) podobnych. Konstytucyjna zasada równości wobec prawa nie zwalnia wnoszących skargę od respektowania tych reguł procesowych ujętych w przepisach powszechnie obowiązujących, które odnoszą się do wszystkich skarżących.". Zdaniem NSA: "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. (...) Koncepcja o możliwości, a nawet obowiązku ustalenia przez sąd numeru PESEL strony i uzupełnienie w ten sposób braku formalnego skargi nie ma podstaw normatywnych. Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wprost wynika, że wskazanie numeru PESEL jest obowiązkiem strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (skargi).". Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny zawierał braki formalne i fiskalne, do usunięcia których skarżący został wezwany, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia wniosku o wymierzenie grzywny, skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL, ani nie uiścił wpisu sądowego. Skoro bowiem wezwania do uzupełnienia braków skargi zostały doręczone skarżącemu 26 sierpnia 2024 r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonych obowiązków był 2 września 2024 r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie, co uniemożliwia nadanie wnioskowi o wymierzenie grzywny dalszego biegu, a zatem wniosek ten podlega odrzuceniu. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło