II SO/Łd 8/14

Dnia 23 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. p.o. asystenta sędziego Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2014 roku sprawy z wniosku T. G. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie usunięcia zagrożenia pożarowego spowodowanego samowolą budowlaną postanawia: wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] [...] w Ł. grzywnę w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych. LS Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. T. G. wniósł o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie usunięcia zagrożenia pożarowego spowodowanego samowolą budowlaną. W treści wniosku T. G. wskazał, iż przedmiotową skargę przesłał do organu listem poleconym w dniu 7 czerwca 2014 r. Do wniosku załączył kserokopię skargi na bezczynność PINB w Ł. z dnia 8 czerwca 2014 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. wyjaśnił, że skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przy piśmie z dnia 1 lipca 2014 r., tym samym wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest bezzasadny. W załączeniu, organ przekazał kserokopię pisma z dnia 1 lipca 2014 r. skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wniesienie skargi za pośrednictwem organu, którego bezczynność zaskarżono, skutkuje obowiązkiem przekazania jej właściwemu sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie, skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu [...] w Ł. została nadana na adres organu w dniu 7 czerwca 2014 r. Jak wynika z prezentaty na owej skardze wpłynęła ona do siedziby organu w dniu 10 czerwca 2014 r. (oryginał skargi w aktach sprawy o sygn. akt II SAB/Łd 142/14). Stosownie zatem do cytowanych wyżej przepisów skutkowało to obowiązkiem przekazania jej do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni, tj. do dnia 10 lipca 2014 r. Z treści pisma organu z dnia 1 lipca 2014 r. wynika, iż przekazuje skargę T. G. z dnia 8 czerwca 2014 r. dotyczącą bezczynności organu w sprawie, za wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2014 r. w sprawie usunięcia zagrożenia pożarowego wskutek samowoli budowlanej objętej postępowaniem znak: [...] w T. przy ul. A 29. Jednocześnie informuje, iż w sprawie samowoli budowlanej, w której zdaniem skarżącego występuje zagrożenie pożarowe, organ przekazał do WSA w Łodzi skargę na bezczynność oraz 3 odpisy odpowiedzi na skargę do sprawy o sygn. akt II SAB/Łd 82/14. Organ podał, iż skarga z dnia 8 czerwca 2014 r. dotyczy tego samego postępowania i wniósł o jej oddalenie, informując iż pismem tym udziela również odpowiedzi skarżącemu. Zdaniem sądu, nie można przyjąć, iż owo pismo wraz z załączonym oryginałem skargi realizowało w całości, spoczywający na organie, obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Bowiem, zgodnie z tą regulacją organ zobligowany był do udzielenia odpowiedzi na złożoną skargę i przesłanie jej wraz z aktami sprawy do sądu. Dopiero kumulatywne wypełnienie wskazanych obowiązków można uznać za wypełnienie wymogów nałożonych na organ tym przepisem. To, iż organ przesłał, przy piśmie z dnia 1 lipca 2014 r. skargę T. G. na bezczynność PINB dla Powiatu [...] w Ł. w sprawie usunięcia zagrożenia pożarowego spowodowanego samowolą budowlaną i zawarł wniosek o jej oddalenie, nie realizowało w całości ciążących na organie obowiązków. Zwłaszcza, że z treści pisma z 1 lipca 2014 r. wynika, że organ traktował skargę z 8 czerwca 2014 r. jako pismo procesowe do przekazanej wcześniej skargi T. G. na bezczynność PINB dla Powiatu [...] w Ł. w przedmiocie legalności wybudowania budynku gospodarczego, zarejestrowanej w dniu 9 czerwca 2014 r., pod sygn. akt II SAB 82/14. Dlatego wniósł o jej oddalenie, nie odnosząc się merytorycznie do jej zasadności i nie przesyłając akt sprawy. Pismo to, zgodnie ze stanowiskiem organu zostało załączone do sprawy o sygn. akt II SAB/Łd 82/14. I dopiero, złożenie do sądu wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 8 czerwca 2014 r. spowodowało, iż zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2014 r. skarga T. G. na bezczynność w sprawie usunięcia zagrożenia pożarowego spowodowanego samowolą budowlaną została wyłączona z akt sprawy o sygn. II SAB/Łd 82/14, wpisana do dziennika K.O. pod nr 77/14 i przekazana organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt sprawy. W konsekwencji powyższego, organ w dniu 15 września 2014 r. przekazał do sądu oryginał skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Podkreślić należy, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wskazany przepis nie przewiduje bowiem żadnych wyjątków od określonych w nim obowiązków. W razie niezastosowania się organu do obowiązków przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Jedyną przesłanką (poza wnioskiem skarżącego) zastosowania wobec organu grzywny, pełniącej tu rolę swoistego "środka dyscyplinującego", jest niezastosowanie się do obowiązku przekazania sądowi akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę. Sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Zważywszy na przywołane wyżej okoliczności, fakt iż organ błędnie zakwalifikował skargę i przesłał do sądu jako kolejne pismo strony w zawisłej już sprawie o sygn. akt II SA/Łd 82/14. Stąd, jak należy mniemać, nie wypełnił obowiązków nałożonych przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. i nie przekazał sądowi akt sprawy. A Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi załączył przekazane przez organ pismo z dnia 1 lipca 2014 r. wraz ze skargą z 8 czerwca 2014 r. do akt sprawy II SA/Łd 82/14. I dopiero wniosek strony z dnia 10 lipca 2014 r. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, spowodował wyłączenie jej z akt sprawy zarządzeniem z dnia 11 września 2014 r. i doręczenie organowi celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy, co organ nadzoru budowlanego wypełnił w dniu 15 września 2014 r. realizując w pełni obowiązki nałożone art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny określając wysokość grzywny wziął pod uwagę przytoczone okoliczności i uznał, że jest ona adekwatna do stopnia zaniedbania organu i spełni swój cel represyjno-dyscyplinujacy. O powyższym sąd orzekł, jak w postanowieniu, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. a.tp.