II SO/Łd 8/17

PostanowienieWSA w Łodzi2017-03-07

Skład orzekający: Barbara Rymaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalny, jeśli sąd już odrzucił tę skargę?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny, jeśli sąd już wydał postanowienie o odrzuceniu tej skargi. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. jest ściśle związany z wniesieniem skargi i sekwencją działań mających na celu doprowadzenie do rozpoznania sprawy, a jego celem jest przeciwdziałanie "przetrzymywaniu" skarg przez organy administracji. Po zakończeniu postępowania sądowego poprzez odrzucenie skargi, nie ma podstaw do czynienia z tego postępowania narzędzia o wyłącznie represyjnym charakterze.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. za nieprzekazanie skargi dotyczącej bezczynności organu w sprawie prawidłowości wykonania ogrodzenia. Skarga ta miała na celu wymierzenie grzywny za niewykonanie wcześniejszego wyroku sądu administracyjnego. Organ administracji wyjaśnił, że przekazał skargę do sądu w ustawowym terminie. W międzyczasie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę skarżącej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny oraz zwrócono skarżącej wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2017 roku sprawy z wniosku U.Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 96/14, w przedmiocie bezczynności organu w sprawie prawidłowości wykonania ogrodzenia postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącej U. Z. kwotę 100,00 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniosku, zaksięgowaną w dniu [...] stycznia 2017 roku, pod pozycją [...]. dc W dniu 17 stycznia 2017r. U. Z. złożyła do sądu administracyjnego pismo z dnia 12 stycznia 2017r., w którym, w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej powoływanej jako: "P.p.s.a." – wniosła o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 7 listopada 2016r. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 96/14, w przedmiocie bezczynności organu w sprawie prawidłowości wykonania ogrodzenia. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi U. Z. wyjaśniła, że ww. skargę złożyła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w dniu 4 listopada 2016r., jednakże termin określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. upłynął bezskutecznie. Po uiszczeniu przez skarżącą w dniu 30 stycznia 2017r. wymaganego wpisu sądowego, na mocy zarządzenia sędziego z dnia 3 lutego 2017r. odpis wyżej wymienionego wniosku U. Z. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu został przesłany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. celem zajęcia stanowiska co do jego treści. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ wyjaśnił, że wobec wniesienia przez U. Z. skargi w dniu 4 listopada 2016r., w świetle art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a., ostatnim dniem terminu do wywiązania się przez organ z obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. był dzień 5 grudnia 2016r. i właśnie w tym dniu organ nadał do sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W związku z tym termin przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. nie został przez organ naruszony. Na tej podstawie organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 P.p.s.a.). Przepis art. 55 P.p.s.a. stanowi zatem gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i rozpoznania sprawy przez możliwość zastosowania wobec organu środków dyscyplinujących i kompensujących brak stosowanego działania organu administracji (przekazania skargi). Z akt sprawy wynika, że skarga U. Z. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 96/14, w przedmiocie bezczynności organu w sprawie prawidłowości wykonania ogrodzenia wpłynęła do organu w dniu 4 listopada 2016r. Organ przekazał tę skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do sądu w dniu 5 grudnia 2016r. W dniu 17 stycznia 2017r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Natomiast postanowieniem z dnia 3 lutego 2017r., sygn. akt II SA/Łd 962/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił ww. skargę. Rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi, już po wydaniu postanowienia z dnia 3 lutego 2017r., jest w związku z tym niedopuszczalne, bowiem wniosek o wymierzenie grzywny stanowi środek dyscyplinujący działanie organu, a jego celem jest przeciwdziałanie "przetrzymywaniu" skarg przez organy administracji i uniemożliwianiu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. jest zatem ściśle związany z wniesieniem skargi i określa sekwencję działań, które mogą być podjęte w celu doprowadzenia do rozpoznania sprawy, a więc wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest dopuszczalny, jeżeli skarga została wniesiona do organu i nie została rozpoznana przez sąd administracyjny. Występowanie z wnioskiem o ukaranie organu grzywną nie może mieć na celu jedynie funkcji represyjnej – tak w postanowieniu NSA z dnia 19 maja 2016r., sygn. akt II OZ 498/16, orzeczenie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. Innymi słowy w rozpoznawanej sprawie nie zostało naruszone prawo U.Z. do rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny, ponieważ organ przekazał wniesioną przez nią skargę, a kończącym postanowieniem z dnia 3 lutego 2017r. sąd tę skargę odrzucił. Tym samym postępowanie przed sądem zostało zakończone. Nie ma zatem podstaw, aby w takiej sytuacji z postępowania w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. czynić narzędzie o wyłącznie represyjnym charakterze. Na marginesie wskazać jednak wypada, że gdyby uznać za dopuszczalny wniosek U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 7 listopada 2016r. o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 września 2014 roku w sprawie o sygn. akt II SAB/Łd 96/14, w przedmiocie bezczynności organu w sprawie prawidłowości wykonania ogrodzenia, to w świetle wyjaśnień organu oraz dokumentów potwierdzających zachowanie przez organ terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., wniosek ten, jako całkowicie bezzasadny, podlegałby oddaleniu. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec tego orzeczono, jak w pkt 2 postanowienia. dc

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło