III SA/Łd 1/11

Dnia 13 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego p o s t a n a w i a : zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego – P. J. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 1 grudnia 2010 roku pod poz. 3875. W dniu 1 grudnia 2010 roku P. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego, uiszczając jednocześnie wpis sądowy w kwocie 100,00 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu sądowym w sprawach sądowoadministracyjnych została przyjęta zasada, że ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 powołanej ustawy, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Od tej zasady ustawodawca wprowadza jednak wyjątki. Pierwszym wyjątkiem, mającym zastosowanie w sprawie niniejszej jest "ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych", które polega na określeniu w ustawie, w jakich sprawach strona nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych jest wyrazem woli ustawodawcy, że w określonych sprawach, z uwagi na ich przedmiot i osobę skarżącego, należy odstąpić od zasady ponoszenia przez stronę kosztów sądowych. Sprawy, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych co do zasady, zostały określone w art. 239 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, iż nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych: 1) strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach: a) z zakresu pomocy i opieki społecznej, b) dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, c) dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, d) ze stosunków pracy i stosunków służbowych, e) z zakresu ubezpieczeń społecznych; f) z zakresu powszechnego obowiązku obrony Sprawy wymienione w tym katalogu wskazują zatem, że zasadniczym motywem zwolnienia przez ustawodawcę od ponoszenia kosztów sądowych przez skarżącego jest szczególny rodzaj tych spraw, które charakteryzują się przede wszystkim tym, że dotyczą spraw o charakterze bytowym, w których zwolnienie od kosztów sądowych podyktowane jest względami społecznymi. W katalogu tych spraw mieści się niewątpliwie będący przedmiotem zaskarżenia rozkaz personalny o obniżeniu dodatku służbowego, a więc podlegający ustawowemu zwolnieniu od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy mając na uwadze przedstawione okoliczności, na podstawie art. 225 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. a.ł.