III SA/Łd 1003/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącemu P. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata III SA/Łd 1003/16 Uzasadnienie P. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, załączając następnie – po wezwaniu sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi renta inwalidzka w kwocie 1.444,26 zł. Wnioskodawca nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami o wartości przekraczającej 5.000 zł. Zgodnie z oświadczeniem nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Wskazał także na bieżące zobowiązania i stałe wydatki związane z czynszem oraz opłatami eksploatacyjnymi oraz kosztami leczenia, które wyliczył na ok. 1.100 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. h) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenia postepowania w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. h) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. h) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia). Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym fakt, iż jego dochody zamykają się kwota łączną 1.444 zł. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Z osiąganych dochodów pokrywa natomiast wydatki, które wyliczył na ok. 1.100 zł (czynsz, opłaty eksploatacyjne, leki), z pozostałej kwoty pokrywa wydatki na żywienie, ubrania i inne bieżące potrzeby. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. h) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. ak