III SA/Łd 1003/18

26 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Asesor WSA Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu 26 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na działanie Dyrektora Zakładu Karnego w Ł. w przedmiocie dokonywania potrąceń z wynagrodzenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z 1 sierpnia 2018 r., uzupełnionym pismami z 22 sierpnia 2018 r., 1 września 2018 r. oraz 3 grudnia 2018 r., J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Dyrektora Zakładu Karnego w Ł. w przedmiocie dokonywania potrąceń z wynagrodzenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Karnego w Ł. podniósł, że zarzut skarżącego zawarty w skardze, iż kwoty potrąceń za pracę są za wysokie, jest bezpodstawny, bowiem wszelkie potrącenia realizowane są zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności z art. 125 § 1 i 2 ustawy Kodeks karny wykonawczy. Postanowieniem z 15 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest działanie Dyrektora Zakładu Karnego w Ł. polegające na dokonywaniu potrąceń z wynagrodzenia za pracę osadzonego na podstawie art. 125 § 1 ustawy z 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 652 ze zm.), który stanowi, iż z wynagrodzenia za pracę przysługującego skazanemu potrąca się 7% na cele Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, określone w art. 43 § 8 oraz 45% na cele Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych Zakładów Pracy utworzonego na podstawie art. 6a ustawy z 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności (Dz. U. z 2017 r. poz. 2151). W ocenie sądu tak określony przedmiot zaskarżenia nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w wyżej powołanych art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Skarga J. S. nie dotyczy bowiem sprawy administracyjnej, przez którą należy rozumieć sprawę powstałą wskutek żądania udzielenia jednostce uprawienia albo wszczęcia z urzędu postępowania bezpośrednio w celu ograniczenia, cofnięcia uprawnienia administracyjnego lub nałożenia, zwolnienia, ograniczenia lub rozszerzenia obowiązku administracyjnego (por. uchwała NSA z 5 grudnia 2011 r. sygn. akt I OPS 3/11, Lex nr 1089623). Zaskarżone przez J. S. działanie Dyrektora Zakładu Karnego w Ł. nie stanowi konkretyzacji wzajemnych uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego w formie władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Tym samym przedmiotowe działanie nie mieści w zakresie spraw z zakresu działalności administracji publicznej, o którym mowa w art. 1 p.p.s.a., podlegających kognicji sądów administracyjnych Wobec powyższego uznać należy, że wniesiona przez skarżącego do sądu administracyjnego skarga na działanie Dyrektora Zakładu Karnego w Ł. jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. e.o.