III SA/Łd 1004/16
PostanowienieWSA w Łodzi2017-01-09
Skład orzekający: Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, posiadająca jedynie współwłasność domu i nieposiadająca żadnych dochodów ani zasobów pieniężnych, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?Ratio decidendi
Osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, która nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, a jedynie współwłasność domu, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Instytucja prawa pomocy ma na celu umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, a konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może istotnie wpłynąć na ich sytuację materialną.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej. W treści skargi wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wskazując na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Z oświadczenia o stanie rodzinnym wynika, że skarżący jest współwłaścicielem domu, nie posiada dochodów ani zasobów pieniężnych.Rozstrzygnięcie
Przyznano P. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Wojewody [...] z [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia przyznać P. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata R.A.
III SA/Łd 1004/16
Uzasadnienie
P. W. (dalej skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] (znak [...]) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej.
W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wskazał także na swoją trudną sytuację majątkową i zdrowotną Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest współwłaścicielem w ½ części domu o powierzchni 120 m2, ponadto nie posiada żadnej innej nieruchomości. Nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Rozpoznając wniosek referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym fakt, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i w praktyce nie uzyskuje żadnego dochodu.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu, czy wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną wnioskodawcy. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło