III SA/Łd 1005/12

Dnia 21 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 roku sprawy ze skargi J. W. i W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne oddala skargę. III SA/Łd 1005/12 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] o odmowie uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko J. i W. małż. W. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] Nr SM1/2853/11. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ wskazał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art.144 k.p.a. w zw. z art. 17 § 1, art. 18, art. 33 i art. 34 § 1 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, w dniu [...]Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] Nr [...] zmieniającą decyzję z dnia [...] w sprawie określenia W. i J. W. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Na podstawie decyzji z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. wystawił tytuł wykonawczy Nr [...]. W oparciu o ten tytuł wykonawczy organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanych w [...] na łączną kwotę 963,08 zł Odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu został doręczony zobowiązanym w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 10 listopada 2011 r. W dniu 4 .11. 2011 r. zajęcie zostało zrealizowane przez Bank. W dniu 17 listopada 2011 r. J. i W. małż. W. skierowali do organu egzekucyjnego pismo zatytułowane zażalenie na postanowienie wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T., odebrane przez stronę w Urzędzie Skarbowym dotyczące egzekucji zobowiązania podatkowego za 2005 r. z wnioskiem o uchylenie tego postanowienia ( data wpływu do organu 21.11.2011r). W uzasadnieniu pisma podniesiono, że egzekucja była bezzasadna w związku z nadpłatą powstałą na skutek egzekucji prowadzonych w sprawach [...], [...]. Zarzucono naruszenie art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę. Na wezwanie organu J. i W. małż W. pismem z dnia 7 stycznia 2012 r. wyjaśnili, że pismo ich należy traktować jako zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wskazywali, że zajęto wszelkie rachunki dłużnika w całości zamiast do kwoty egzekwowanego roszczenia, a strona nie otrzymała rozliczenia kwot wpłaconych 24.06. 2011 r., przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Wnieśli też o wyjaśnienie dlaczego w dniu 23 grudnia 2011 r. zostało doręczone stronie zawiadomienie o zajęciu z dnia 25 października 2011 r. w otwartej kopercie. Ostatecznie w piśmie z dnia 6 lipca 2012 r. następująco sprecyzowali swoje zarzuty: "1. Strona zarzuca bezzasadność egzekucji z uwagi na okoliczność, że w dniu egzekucji na koncie Urzędu Skarbowego w T. znajdowały się środki pieniężne Strony, z których mogło nastąpić zaspokojenie zobowiązania wynikającego z decyzji. 2. Zastosowanie środka egzekucyjnego spowodowało nieuzasadnione koszty podatnika. 3 Niezależnie od powyższego Strona podnosi, że brak było uprzedniego doręczenia upomnienia. 4. Ponadto Strona podnosi, że do dnia dzisiejszego nie otrzymała odpowiedzi w istotnej sprawie naruszenia tajemnicy skarbowej poprzez doręczenie stronie pisma w otwartej kopercie." Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. odmówił uwzględnienia zarzutów. Wskazując na treść art. 33 u.p.e.a. organ zaznaczył, że tylko jeden z punktów wymienionych przez Stronę może być podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji, a mianowicie brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 (art. 33 pkt 7 u.p.e.a.). W tym wypadku jednak doręczenie upomnienia nie było konieczne, gdyż należność została określona w orzeczeniu (§ 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.11.2001 r. – Dz. U. nr 137, poz. 1541). Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ stwierdził, że nie istniała nadpłata w chwili powstania obowiązku za 2005 r. Wyjaśnił, że w dniu 10.06. 2011 r. wystawiono tytuły wykonawcze o nr [...] na zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 i 2007 r. w łącznej kwocie należności głównej 6257,20. Bank w wyniku zajęcia organu egzekucyjnego z dnia 13.06.2011 przekazał 21 czerwca 2011 r. na rachunek organu 9394,80 stanowiącą całkowitą realizację zajęcia. W dniu 29.06.2011 r. organ egzekucyjny po rozliczeniu kwoty przekazał na konto wierzyciela 8864,10 zł. W dniu 24 czerwca 2011 r. zobowiązany dokonał wpłaty na konto wierzyciela wysokości 11200,00 zł na poczet zaległości za lata 2006-2007. W dniu 5 lipca 2011 r. wierzyciel dokonał zwrotu kwoty wpłaconej przez stronę (11200,00 zł ) z uwagi na wcześniejsze wyegzekwowanie zaległych kwot za 2006 i 2007 r. Organ zaznaczył, że na dzień zwrotu nadpłaty występowała zaległość wynikająca z nieostatecznej decyzji organu podatkowego z dnia 14.06. 2011 r. [...] zmieniającej decyzję określającą wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie 7701,00 . Decyzji tej nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności. Decyzja została doręczona Stronie 19.06.2011 r., a strona złożyła od niej odwołanie. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji wydana została [...] i doręczona stronie 27.09. 2011 r. Ponieważ wykonanie decyzji organu odwoławczego nie zostało wstrzymane w dniu 24.10.2011 r. na powyższe zobowiązane wystawiony został tytuł wykonawczy. W chwili powstania obowiązku w podatku dochodowym za 2005 r. nadpłata więc nie istniała. Organ wyjaśnił też wysokości naliczonych kosztów egzekucyjnych w kwocie 54,50 zł. oraz poinformował, że nie jest wstanie odpowiedzieć dlaczego przesyłka zawierająca zawiadomienie o zajęciu rachunku doręczona została w otwartej kopercie. W zażaleniu J. i W. W. ponownie zarzucili naruszenie art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ zaznaczył, że w przedmiotowej sprawie zarówno wierzycielem jak i organem egzekucyjnym był Naczelnik Urzędu Skarbowego w T., w związku z powyższym, brak było podstaw do wydania odrębnego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, o którym mowa w art.34 u.p.e.a. (uchwała w składzie Siedmiu Sędziów NSA z dnia 25.06. 2007 r. I FPS 4./06 ). W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo uznał za niezasadny zarzut zgłoszony w trybie art. 33 § 1 pkt 1 i 7 u.p.e.a. Gdy chodzi o zarzut dotyczący wykonania zobowiązania przed wszczęciem egzekucji ( z uwagi na istnienie nadpłaty, która powinna podlegać zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych), Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bezspornie, iż zobowiązani dokonali wpłaty 11200 zł w dniu 24.06.2011r., czyli jeszcze przed wystawieniem tytułu wykonawczego i jednocześnie nie ulega wątpliwości, że kwota ta została w dniu 5 lipca 2011 r. zwrócona na konto podatników, o czym zostali oni powiadomieni w pismach z 5.07.2011 r. i 31.12.2012 r. Zatem na dzień wystawienia tytułu wykonawczego organ podatkowy nie dysponował wpłatą w wysokości 11200 zł, a więc nie można przyjąć, że tym dniu dysponował nadpłatą, którą mógłby zaliczyć na poczet zobowiązań w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Gdy chodzi o zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia organ odwoławczy wskazał, że zarzut ten został podniesiony dopiero w piśmie z dnia 6 lipca 2012 r. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że termin na wniesienie zarzutów wynosi 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Po upływie tego terminu zobowiązany nie może uzupełniać zarzutów powołując nowe ich podstawy. Ponieważ organ egzekucyjny zajął w tej kwestii stanowisko, organ odwoławczy także wypowiedział się w tym zakresie podzielając stanowisko o braku obowiązku wysyłania upomnienia przez skierowaniem sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, skoro wysokość zobowiązania określona został w decyzji , z uwagi na treść § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z 22.11.2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Co do pozostałych zarzutów strony organ zauważył, że wykraczają one poza zakres przedmiotowy przesłanek zarzutów, zgłaszanych w oparciu o art. 33 § 1 u.p.e.a., które stanowią katalog zamknięty. Jak wynika z załączonych akt administracyjnych w kwestii naruszenia tajemnicy skarbowej w związku z przekazaniem stronie otwartej przesyłki , Dyrektor Izby Skarbowej powiadomił Prokuraturę Rejonową w T.. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W. i J. W. wnieśli o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. zarzucając naruszenie art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej przez jego niezastosowanie. Podnieśli, że na koncie organu w dniu wydania tytułu istniała nadpłata znacznie przewyższająca zaległość podatkową, że nie mieli oni informacji o zwrocie kwoty 11200 zł i nie zostało im doręczone pismo z dnia 5.07.2011r. Na koncie Urzędu Skarbowego ich zdaniem znajdowały się: środki z niezgodnie z prawem przeprowadzonej egzekucji za lata 2006 i 2007, odsetki od tych środków, koszty prowadzenia tej egzekucji, środki pieniężne które pozostawały na koncie US w wyniku nierozliczenia nadpłaty za rok 2008 r. i odsetki od kwoty 11200, które nie zostały rozliczone do dnia dzisiejszego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 7 lutego 2013r. skarżący W. W. popierał skargę. Oświadczył, że nie kwestionuje, że kwota 11200 zł została zwrócona, ale nie jest w stanie podać dokładnie kiedy. Nie wiedział o zwrocie tej kwoty składając w dniu 17 listopada 2011 r. zażalenie. Zawiadomienie z urzędu skarbowego o zwrocie 11200 zł otrzymał 31.12.2011 r. Nie kwestionował też twierdzeń organu, że na dowodzie wpłaty kwoty 11200 zł było zastrzeżenie, że wplata dotyczy zaległości w podatku dochodowym za 2006 i 2007 r. Równocześnie skarżący złożył kserokopię zawiadomienia z dnia 1 sierpnia 2012 r. o zwrocie nadpłaty za 2008 r. i podnosi, że powinna być ona uwzględniona przez organ w przedmiotowej sprawie. W dniu 14 lutego 2013 r. do Sądu wpłynął "Głos do protokołu rozprawy" Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w którym wyjaśniono, że w dniu wystawienia tytułu wykonawczego Nr [...] obejmującego zaległość skarżących w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. nie był w posiadaniu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Nadpłata ta powstała w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego J. i W. W. podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Jak podkreślono, nie ulega zatem wątpliwości, iż w dniu wystawienia tytułu wykonawczego Nr [...] tj. w dniu [...] nie istniała nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r., zwrócona podatnikom 1.sierpnia 2012 r. Do pisma załączono m.in. kserokopie: wskazanych wyżej decyzji, zawiadomienia o zwrocie nadpłaty w kwocie 11200 zł z dnia 5.07.2011 r. wysłanego listem zwykłym, książki nadawczej z 7.07.2011 r., pisma z [...] [...] wraz z dowodem doręczenia 11 sierpnia 2011 r., informującego o zwrocie przelewem kwoty 11200 zł na rachunek w banku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej [art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.)]. Sąd administracyjny ocenia, czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji (postanowienia), a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 i 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 poz. 270 ) [dalej p.p.s.a.]. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest odmowa uwzględnienia zarzutów w konkretnym postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...], który został wystawiony na podstawie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] zmieniającej decyzję organu I instancji i określającej W. i J. małż. W. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie 7701 zł , zamiast w kwocie 7049 zł. Zarzut w postępowaniu egzekucyjnym jest swoistym środkiem zaskarżenia. Ten środek służy tylko zobowiązanemu, przy czym o ile odwołanie w postępowaniu orzekającym może być złożone z każdego powodu, to zarzut może być złożony tylko z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm.) Podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. W rozpatrywanej sprawie pismo skarżących zawierające zarzuty dotyczące prowadzenia egzekucji wniesione zostało z zachowaniem 7 dniowego terminu wskazanego w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. ( odpis tytułu wykonawczego doręczono zobowiązanym w trybie art. 44 k.p.a. w dniu 10 listopada 2011 r., a pismo zawierające zarzuty, zatytułowane zażalenie, skierowane zostało do organu w dniu 17 listopada 2011 r.). Ostatecznie sprecyzowane przez skarżących zarzuty mieszczą się w 2 podstawach wskazanych w art. 33 u.p.e.a. Pierwszy zarzut, to nieistnienie obowiązku podatkowego, który w ocenie skarżących powoduje, że egzekucja była bezzasadna ( art. 33 pkt 1 u.p.e.a.). Zarzut ten nie jest zasadny . W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, w świetle wyjaśnień organu i przedstawionych przez niego dokumentów, że na dzień wystawienia tytułu wykonawczego tj. [...] nie istniała po stronie dłużników nadpłata, która zgodnie z art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej podlegałaby zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym za 2005 r. Jak stanowi art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Organ prawidłowo ustalił, że W. W. dokonał w dniu 24 czerwca 2011 r. wpłaty kwoty 11 200 zł na poczet zaległości w podatku dochodowym za lata 2006 – 2007 mimo, iż na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych 10 czerwca 2011 r. i w dniu 21 czerwca 2011 r. należności z tytułu podatku dochodowego za ten okres zostały wyegzekwowane z rachunku bankowego skarżących. Powstała w ten sposób nadpłata w podatku dochodowym została zwrócona podatnikowi na jego rachunek bankowy w dniu 5 lipca 2011 r., czego skarżący nie kwestionują. Podnoszą jedynie, że wiedzę o tym fakcie uzyskali dopiero z informacji z dnia 31 grudnia 2011 r., gdyż zawiadomienie z dnia 5 lipca 2011 r. nie zostało im doręczone. W związku z tym przede wszystkim wskazać należy, że możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych jest uzależniona od rzeczywistego istnienia tej nadpłaty. W związku z tym nawet usprawiedliwione ale błędne przekonanie podatnika, że taka nadpłata istnieje, nie może spowodować wygaśnięcia zobowiązania. Ponadto, niezależnie od tego, że wpływ kwoty 11 200 zł był widoczny na koncie skarżących zauważyć należy, że wprawdzie zawiadomienie o zwrocie kwoty 11 200 zł z 5 lipca 2011 r. przesłane zostało skarżącemu listem zwykłym i organ nie dysponuje potwierdzeniem odbioru, to jednak informacja o zwrocie kwoty 11 200 zł zawarta była także w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], które zostało doręczone skarżącym w dniu 11 sierpnia 2011 r. ( k – 26, 29 i 30 akt sądowych), a następnie dopiero powtórzona w piśmie z 31 stycznia 2012 r. Z powyższego wynika, że skarżący na dzień wystawienia tytułu wykonawczego Nr [...]tj. [...] wiedzieli, że wpłacona przez nich 24 czerwca 2011 r. kwota 11 200 zł została im już zwrócona i nie jest już w dyspozycji organu. Ponadto z wyjaśnień Działu Rachunkowości Podatkowej Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]( k- 34 akt adm) wynika także, że w chwili powstania obowiązku w podatku dochodowym za 2005 r. na koncie podatku dochodowego skarżących nie istniała żadna inna nadpłata z innego tytułu. Tak jak wyjaśnił organ w uzasadnieniu swojej decyzji, w dniu dokonania zwrotu nadpłaty występowała zaległość w podatku dochodowym skarżących za 2005 r., ale wynikała ona z nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji, której nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności. Na tym etapie decyzja nie podlegała więc wykonaniu ( art. 239a Ordynacji Podatkowej). Decyzja ta została doręczona Stronie 19.06.2011 r., a strona złożyła od niej odwołanie. Ostateczna i podlegająca wykonaniu decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji wydana została [...] i doręczona stronie 27.09. 2011 r. Ponieważ wykonanie decyzji organu odwoławczego nie zostało wstrzymane, w dniu 24.10.2011 r. na powyższe zobowiązanie wystawiony został tytuł wykonawczy. W tej zaś dacie. nadpłata w wysokości 11 200 zł nie istniała, gdyż została już zwrócona. Należy także zauważyć należy, że jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 stycznia 2012 r. I FSK 577/11 (LEX nr 1129677, M Podat. 2012/5/38-40) organ podatkowy z urzędu bada tylko stan zobowiązań podatnika tylko w tym urzędzie, w którym nadpłata lub zwrot powstał. Art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada na organy obowiązek zaliczenia znanej mu nadpłaty na znaną mu zaległość, nie nakłada natomiast obowiązku poszukiwania innych istniejących zaległości. Na rozprawie skarżący popierając skargę i zasadność swojego zarzutu wskazał też na otrzymane zawiadomienie z dnia 1 sierpnia 2012 r. o zwrocie nadpłaty za 2008 r. w kwocie 13 665 zł uważając, że ona również powinna być uwzględniona przez organ. Zdaniem Sądu także w tym zakresie stanowisko skarżącego nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż nadpłata z dnia 30 kwietnia 2009 r. wynikająca z rozliczenia "PIT- Podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2008 r." w dniu [...] nie istniała . W tej dacie istniała decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. utrzymująca w mocy do kwoty 9324 zł decyzję organu I instancji określającą wysokość zobowiązania podatkowego za 2008 r. w kwocie 9441 zł i została ona uchylona dopiero wyrokiem WSA z dnia 19.12.2011 r. Wynika to z uzasadnienia wydanej następnie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] uchylającej decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] ( k – 35- 43 akt sądowych ), która spowodowała zwrot nadpłaty podatku dochodowego za 2008 r. wraz z należnym oprocentowaniem w kwocie 13 665 zł. Nie zasługiwał także na uwzględnienie drugi zarzut, braku uprzedniego doręczenia upomnienia. Jak stanowi § 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. nr 137, poz. 1541 ze zm.) postępowanie egzekucyjne może być wszczęte bez uprzedniego doręczenia upomnienia m.in. w przypadku, gdy należność pieniężna została określona w orzeczeniu (pkt 1 § 13 ). Ponieważ wysokość zobowiązania skarżących z tytułu podatku dochodowego za rok 2005 została określona w decyzji organ egzekucyjny przed wystawieniem tytułu wykonawczego nie miał obowiązku doręczenia upomnienia, co zostało zaznaczone ze wskazaniem podstawy prawnej w pozycji 50 tytułu wykonawczego. Trafne także podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że zarzut ten był bezskuteczny dlatego, że został podniesiony po raz pierwszy już upływie 7 dniowego terminu do wniesienia zarzutu. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. m.s.